CURAÇAO – Sporters met het zweet nog op hun voorhoofd. We trekken ze van het sportveld, van de dansvloer, van de fiets, uit de sportschool of het water. Dit keer troffen we basketballer Niels Liberia in het gelijknamige stadion. Hij speelde vrijdag  zijn eerste wedstrijd sinds tijden.

Wat doe je hier?
“Vanavond speel ik weer mijn eerste wedstrijd sinds tijden en ben heel benieuwd hoe het gaat. Vroeger speelde ik elke dag, maar doordat ik mijn achillespees twee jaar terug heb gescheurd, kon dat niet meer.”

Hoe ben je in de sport terechtgekomen?
“Door mijn vader. Hij heeft veel gedaan voor basketbal op Curaçao. Toen ik jong was, nam ik de sport nooit heel serieus. Pas rond mijn vijftiende, toen ik naar Amerika verhuisde, begon het me steeds meer te interesseren.”

Wat is je mooiste sportmoment?
“Het winnen van de District Championship in Amerika. Ik kan niet beschrijven wat voor gevoel dit mij gaf. Het is een geluksgevoel dat je deelt met mensen, met je team, je familie, de school. Het is een ander soort geluk.”

Wie is je grote voorbeeld in de sport?
“Dat is natuurlijk mijn vader. Hij heeft hier op Curaçao erg geholpen met het promoten van de sport en bijvoorbeeld een meisjesteam gecoacht. Dit stadion is naar hem vernoemd.”

Wat is je ultieme doel?
“Basketbal terugbrengen naar Curaçao. Vroeger was de sport heel groot op het eiland, maar dit lijkt te zijn verwaterd. Ik heb geen idee wat er is gebeurd, maar ik wil basketbal terugbrengen.”

2 reacties op “Vers Zweet van basketballer Niels Liberia”

  1. Niels zet ‘m op, je vader zal heel trots op jou zijn aan gene zijde. Basketbal was inderdaad zijn passie en zijn leven. Ik wens je alle succes toe om Curacao terug te brengen naar “de basketbal tijd”. Exito!!!

  2. Ik vind het ook een goede initiatief van de jou de heer Niels, ik had ook jaren geleden bijna 8 jaar lang basketball gespeeld op Curacao en nu dat ik woonachtig ben in NL, kan ik helaas ook weinig doen om deze sport weer boeiend in me wijk op Curacao te maken.

    Tera Cora Tigers Curacao waren ook een van de beste van Curacao in de jaren negentig, ik kwam ook daar vandaan.
    We hadden toen der tijd zelf verschillende toernooien in Tera Cora georganiseerd en alle basketball ploegen van Curacao uitgenodigd om deel te nemen. Het was echt gezellig, Goeie ouwe tijden met DJ’s, Radio en Telecuracao erbij.

    De meeste basketball vrienden zijn in NL voor studie en hun toekomst of hebben andere prioriteiten.
    Jammer dat de jeugd van tegenwoordig er weinig doen aan sport, alleen maar feesten en negatieve activiteiten.

    Mijn doel is ook, om later basketball sport te bevorderen op het eiland doormiddels van clinincs en trainen van de jeugd en tieners op basketball gebied.

    Er moeten meer jongeren zoals uw komen, om meer bij te dragen overal op het eiland, wat basketball betreft.

    Vooral de regering en FeBaKo moet meer basketball velden creeeren in de wijken op Curacao en bijhouden, zodat er meer getraind kunnen worden en jongeren vanzelf inititief nemen.
    Met basketball kan je heel veel komen, stel je eens voor hard aan het trainen en je wordt door een scout benaderd, zodat je naar amerika kan verhuizen met een sport scholarship, om daar verder te kunnen ontwikkelen en misschien kan je in de toekomst in de NBA aan de slag.
    Dan zal er meer deuren open voor jongeren om meer aan sport te doen. is goed voor je gezondheid, ontwikkelen en kan je ook een bijdrage leveren aan een positieve instelling van onze jongeren van tegenwoordig