• Recente reacties

    • Facebook

    • Twitter

    • Validator w3.org

    zijlma_thumbCURAÇAO – Op 17-jarige leeftijd kreeg Thomas Zijlma te horen dat hij zaadbalkanker had. Volgens de artsen was zijn kans op genezing “nihil”. Thomas heeft zijn kanker overwonnen en is nu wielrenner, net als zijn grote held Lance Armstrong. Zondag 24 januari doet hij mee aan de ‘Ride for the Roses’.

    Ik ontmoet Thomas bij de Dolphin Suites. Het is een prachtige dag op Curaçao en ik ben benieuwd naar zijn verhaal. Het zal onvoorstelbaar moeilijk zijn, om als 17-jarige te horen dat je kanker hebt. Het is waarschijnlijk nog moeilijker om het te overleven. Het is Thomas Zijlma wel gelukt en ik begin direct met mijn vragen.

    Laten we bij het begin beginnen. Wie is Thomas Zijlma?
    “Thomas Zijlma is een 26-jarige Nederlander, wonend in Amsterdam. Ik heb Nederlandse taal en cultuur gestudeerd in Amsterdam en ik werk nu in een racefietsspeciaalzaak. Ik had na het schrijven van mijn boek helemaal geen zin om een baan te hebben, waarbij ik achter een bureau moest zitten. Mijn baan bij de racefietszaak is dus perfect voor mij, want het heeft immers ook te maken met mijn hobby.”

    Leuk dat jij je boek direct naar voren brengt. Ik weet dat de titel ’37 Nietjes’ is, maar waar gaat het eigenlijk over?
    “In 2001 kreeg ik op 17-jarige leeftijd van de doktoren te horen dat ik zaadbalkanker had. Zaadbalkanker is dezelfde soort kanker die Lance Armstrong ook had. Jammer genoeg waren wij veel te laat bij het ontdekken van de kanker met als gevolg dat het al helemaal was uitgezaaid. Met ontzettend veel geluk en goede behandelingen kwam het op het nippertje uiteindelijk toch goed.

    Terwijl ik in het ziekenhuis lag, kreeg ik het boek van Lance Armstrong cadeau. Nadat ik het ziekenhuis had verlaten kwam ik een racefiets tegen tussen het grofvuil van ons huis. Lance was mijn grote held dus ik dacht, nu MOET ik ook wielrenner worden. Ik fietste in het begin vooral om sterker te worden en om me gezonder te voelen. Ik zag toen op televisie dat het Koningin Wilhelmina Fonds (KWF) bezig was met een fietstocht op de ‘Alpe d’ Huez’. Een evenement waar wielrenners de berg een aantal keren moeten beklimmen en waarmee dan geld wordt opgehaald voor het KWF. Ik heb in 2008 meegedaan en het was mij gelukt om zes keer de berg op en neer te gaan. Ik heb in totaal 130 kilometer gereden die dag, waarvan de helft naar boven.

    Ik schreef daarover een stukje in de krant, over het fietsen voor het goede doel, en dat werd gelezen door een meneer die schrijvers in contact brengt met uitgevers. Hij vond dat ik leuk schreef en kende toevallig mijn broer via een studentenvereniging. Hij kwam zo in contact met mij en ik kon direkt met een boek beginnen.

    Drie kwart van ’37 Nietjes’ gaat over mijn tijd in het ziekenhuis. Vanaf het ziek zijn tot eindelijk beter worden. Daarnaast gaat het ook over fietsen. Het eindigt in 2008, bij de Alpe d’Huez. Het gaat ook over zin hebben in het leven, blijdschap en positief blijven.”

    Hoe lang verbleef jij in het ziekenhuis?
    “Zeven maanden. Ik ging mei (2001) het ziekenhuis in en op tweede Kerstdag mocht ik eruit.”

    Hoe was je prognose? Wat waren jouw kansen volgens de artsen?
    “Zij wilden er eigenlijk niets over zeggen. Met zaadbalkanker is de kans meestal tussen de 80 en de 90 procent dat je beter wordt, als je op tijd bent. Ik was te laat. Het werd bij mij in Alkmaar ontdekt en een paar dagen daarna ging in naar een ziekenhuis in Amsterdam. Mijn kans op genezing was “nihil”. Maar vanaf het begin had ik een goed gevoel. Ik was ervan overtuigd dat ik zou blijven leven.”

    Wat zijn de verschijnselen van zaadbalkanker?
    “Het begon met heel veel hoofdpijn. Ik had veel last van hoofdpijn en mijn ene zaadbal was groter dan de andere. Ik moest  ‘s morgens soms ook overgeven. Ik had koorts, ik viel soms flauw en mijn ogen werden op een dag helemaal scheel. Ik werd toen direkt doorverwezen naar een specialist en toen werd de kanker op een MRI scan gezien. Ik had twee tumoren in mijn hoofd en ook in de zaadbal.”

    En nu ben je helemaal beter?
    “Bij kanker heb je het eerst over schoon zijn en daarna pas over beter zijn. Op tweede Kerstdag was ik schoon. Ik moet nu nog een paar keer voor controle naar het ziekenhuis. Pas als je geen controle meer hoeft te doen, kun je zeggen dat je helemaal beter bent. Ik moet waarschijnlijk nog 2 keer naar een controle gaan en dan ben ik klaar. Voor de rest gaat alles prima. Alles is weer goed met mij.”

    Even terug naar ’37 Nietjes’. Waarom heb je voor die titel gekozen?
    “Toen de tumoren uit mijn hoofd werden gehaald, werd mijn hoofd gehecht met 37 nietjes.”

    Jij gaat meedoen met de Ride for the Roses. Hoe is dat tot stand gekomen?
    “Walter Hofstede heeft vorig jaar vijfduizend kilometer gereden. Eén kilometer voor elke kankerpatiënt op Curaçao en er is zo veel geld opgehaald dankzij de Ride for de Roses. Hij heeft mij op televisie gezien en wilde mij kennelijk heel graag erbij halen. Zodoende kreeg ik in september een email van Rob Blauw, voorzitter van de Ride for the Roses, met een aanbod.

    Ik heb afgelopen zaterdag (16 januari) meegedaan met de ‘Uphill Challenge’. Dat is een soort “spin-off” van de Ride for the Roses. De Uphill Challenge is echt een evenement voor wielrenners. De Ride zelf is een mooi evenement, maar het is geen echte uitdaging voor wielrenners. Daarom wilden zij er graag iets bij. Zo kwam de Uphil Challenge tot stand. Het zorgt voor meer geld voor kankerpatiënten, voor meer aandacht en ook voor meer wielrenners.”

    Wat vond jij van de Uphill Challenge?
    “Fantastisch. Het was heel warm, maar er waren meer dan 90 inschrijvingen en wij hebben ongeveer 75.000 gulden opgehaald. Ik heb niet gewonnen maar ik heb wel 28 rondjes gemaakt.”

    Kijk je uit naar de Ride for the Roses?
    “Ik kijk er heel erg uit naar. Vorig jaar hebben er ongeveer vijfduizend mensen meegedaan. Dit jaar worden het er waarschijnlijk meer en dat is waanzinnig gaaf. Ik heb er zin in en je kan zien dat de organisatie er ook heel veel zin in heeft.”

    Is er nog iets dat je wilt vertellen aan de lezers of aan mensen die aan het vechten zijn tegen kanker?
    “Zeker. Vanaf volgende maand ga ik werken bij een stichting voor kankerpatiënten. Ik ga daar een sportprogramma opzetten, speciaal op maat gemaakt voor iedere patiënt. Studies hebben bewezen dat sport heel veel helpt tijdens therapie. Therapie kan heel vermoeiend zijn en je kan dat sportief wel aanpakken. Hier op Curaçao is Jacqueline Hol er ook mee bezig. Misschien dat ik zelf over een tijdje ook hier op Curaçao kom werken.

    Weblog
    Thomas doet zondag 24 januari mee met de Ride for the Roses. Je kan zijn verhalen lezen en hem volgen via zijn weblog, www.thomaszijlma.blogspot.com. Het is ook mogelijk om geld te doneren via de weblog.

    thomaszijlma

    www.versgeperst.com