• Facebook

  • Twitter

  • Left_Skyscraper_160x600

  • Validator w3.org

  • Large Skyscraper 01

  • Large Skyscraper 02

Laatst had ik een interview met een kunstenares en bij het napraten wees zij mij erop dat positief nieuws zo schaars is de laatste tijd. Natuurlijk zijn er veel dingen aan de hand om over te klagen maar het lijkt er inderdaad op dat Curaçao in een negatieve spiraal is beland. Lees meer »

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. De tijd van gaan is bijna gekomen. Nu mijn vertrek van het eiland aanstaande is, maak ik de balans op van drie maanden Curaçao. Een kleine greep uit een overvloed aan ervaringen. Lees meer »

Sommige vrienden heb je voor je leven, sommigen voor aan paar jaar en anderen voor een paar maandjes. Vrienden komen en gaan. Op Curaçao komen en gaan ze alleen wel heel erg snel. De roltrap op Hato is misschien dan ook wel de meest vervloekte roltrap ter wereld. Lees meer »

Onlangs heb ik het eiland achttien dagen achtergelaten voor een vakantie in Amerika. Onderdeel van die vakantie was een bezoek aan Disney’s Magic Kingdom. Bij de entree van het park stond een quote van Walt Disney: ‘I wanted to create a world where people forget their own world.’ En dat is precies wat ik deed. Lees meer »

En opeens was alles niet meer zo dushi. Geen witte stranden, blonde stagiaires en laveloze nachten. Ik schrijf alleen nog berichten over ongevallen, inbraken en moorden. En wie is die man die mij vertelt dat ik helemaal niet zo welkom ben op dit eiland? Lees meer »

Het begon met MSN. Vlak na het avondeten haastte ik mij naar het dichtstbijzijnde internetcafé om daar vervolgens uren door te brengen met het typen van berichten naar mensen die ik de hele dag op school had gezien. Lees meer »

Tijdens mijn eerste werkdag op Curaçao in 2008, viel de stroom uit op kantoor. Mijn collega’s legden mij uit dat dit normaal is en vaker gebeurt en dat ik het maar moest zien als één van de charmes van Curaçao. Maar nu, 3,5 jaar verder, heb ik grote twijfels over dit ‘charmante’ aspect van Curaçao. Lees meer »

Als nieuweling op het eiland ken je je plek. Je bent stagiaire, één van de vele, je spreekt geen Papiaments, je zit de eerste week onder de muggenbulten en je hebt geen idee waar je bent als je niet op de stranden van Mambo Beach staat. Ik was de eerste weken 100 procent makamba. Lees meer »

Op Koninginnedag heb ik voor het eerst een overval van dichtbij ervaren. Althans, ik was er niet bij. Ik was getuige van mijn vriendin die net overvallen was en zich totaal over de rooie in mijn armen stortte. Ik vind dit al dichtbij genoeg eigenlijk. Lees meer »

Al snel nadat ik begon te werken in de journalistiek, kwam ik erachter dat het niet altijd botert tussen de media en de politiek. Het is een heuse haat-liefdeverhouding. Maar ze hebben elkaar nodig, ook al is dat soms lastig om toe te geven voor beide partijen. Lees meer »

‘Opdringerige vrouwen, gewillige mannen, arrogante stagiaires, lieve jongens, generaliserende journalisten…’ Herinneringen aan geliefde stapavondjes, diepzinnige gesprekken, mooie jurken en diepgaande interviews komen te boven na het lezen van de vele meningen van de Yu di Korsou. Lees meer »

Je hebt mensen die zichzelf een moeilijke eter noemen. Ze claimen niet alles te lusten, maar in werkelijkheid zijn er misschien twee dingen die zij wel naar binnen krijgen. Mits deze op de juiste wijze zijn bereid. Lees meer »