Hoe Zit Dat Nou EigenlijkJe vraagt het je vaak genoeg af: Hoe zit dat nou eigenlijk? Elke week schrijft Versgeperst.com over een actueel onderwerp voor het Dolfijn FM Magazine. De prijzen van levensmiddelen bij supermarkten blijven stijgen. En dat terwijl er vaste maximumprijzen gelden voor deze producten.

Het Bestuurscollege gaat daarom controle uitvoeren. Hoe zit het nou met de maximumprijzen en wat gebeurt er als de supermarkten zich niet aan die prijzen houden?

Boven de norm
Dienst Economische Zaken (DEZ) heeft voor levensmiddelen zoals thee, rijst en maïs maximumprijzen vastgesteld zodat deze niet constant blijven stijgen. Uit een recent onderzoek van Fundashon Pa Konsumidó is gebleken dat eigenaren van de supermarkten de prijzen van levensmiddelen toch omhoog blijven gooien. De prijzen liggen soms zelfs ver boven de wettelijke normen.

Consument inlichten
Directeur Marc Marshall van Fundashon Pa Konsumidó legt uit: “Wij voeren periodiek prijscontroles uit in alle supermarkten, botika’s en andere winkels.” Met de gemaakte bevindingen wil de stichting de consument inlichten over waar zij het goedkoopst producten kunnen vinden. Daarnaast wordt op deze manier gecontroleerd of de maximumprijzen worden gehanteerd.

Prijsvergelijking
Om de uit de hand lopende prijzen aan te tonen, nemen we een theemerk als voorbeeld. De vastgestelde maximumprijs voor een doosje Hardon Tea van 25 stuks is 2,37 gulden. Atrti’s Otrobanda vraagt 2,89 gulden, Best Buy vraagt 2,45 en San Pedro 2,45 gulden. Deze supermarkten overschrijden dus allen de maximumprijs. Supermarkten Bon Bini, Ossais en Mangusa Rio zitten netjes onder de maximumprijs. Het verschil in prijs voor dit product tussen de goedkoopste en de duurste supermarkt is 1,02 gulden.

1 miljoen boete
DEZ is bevoegd en belast met het controleren en sanctioneren van bedrijven in overtreding. “Als blijkt dat de supermarkten zich niet aan de prijzen houden, kunnen er boetes worden opgelegd.” zegt Marshall. De boetes, die wettelijk vastgelegd zijn in de landsverordening van 1997, kunnen in extreme gevallen oplopen tot 1 miljoen gulden en een gevangenisstraf van vier jaar. Helaas gebeurt er in de praktijk niet veel en heeft de consument weinig aan deze wet. Marshall: “De wetgeving is er, maar de handhaving is niet transparant, controleerbaar en verantwoord.”

www.versgeperst.com