bandabouw (CN)CURAÇAO – De ontevredenheid in Banda Bou speelt al lang, zegt Selfrin ‘Fany’ Sambo tegenover Caribisch Netwerk. Hij is de voorzitter van Fundashon Vision Banda Bou (VIBA). De stichting werd twee jaar geleden opgericht nadat een voetballer overleed op het veld aan een hartaanval. “De ambulance kwam twee uur later pas.”

Brandende autobanden en spandoeken zorgde vorige week even voor oproer op De Weg naar Westpunt. De bewoners van Bandabou lieten van zich horen en spraken hun ontevredenheid uit: “Wij betalen belasting, maar krijgen er niets voor terug.”

Kijk hier naar een reportage van Elisa Koek.

Probleem
Sambo is opgegroeid in Barber en heeft zijn eigen kapperszaak. Tirso Patroudis woont in Westpunt zit in de bouw en verhuurt soms huizen aan toeristen. “Ook voor het toeristen is het een probleem dat ze geen hulp krijgen”, vertelt Patroudis. “Op Westpunt is eens een toerist omgekomen na een duik doordat hij niet op tijd hulp kreeg.”

Tweederangsburgers
Heikelpunten voor de inwoners van Bandabou zijn onder andere het gebrek aan brandweer, ambulances, sportgelegenheden, scholen en een bibliotheek. “Maar er is meer”, zegt Sambo. “Er verdwijnen alleen maar voorzieningen terwijl wij gewoon belasting betalen zoals iedereen. We krijgen er alleen niets voor terug.” De bewoners van Bandabou voelen zich tweederangsburgers die vaak vergeten worden. Alleen vlak voor de verkiezingen, tellen ze mee. “Dan komen de politici hierheen en organiseren ze feesten. Daarna zijn ze de weg weer vergeten.”

Foto: Elisa Koek

6 reacties op “‘Alleen vlak voor de verkiezingen telt Bandabou mee’”

  1. Mee eens. Het lastige is wel dat als koel kasten uitgedeeld worden of feestjes worden georganiseerd, een grote groep toch op de betreffende partij gaat stemmen. Gevolg is dat er dus niks zal veranderd. Geldkraan blijft open, geld verdwijnt. Een grote corruptie.

  2. Ja rob, kan mij herinneren dat Doktoor in zijn tijd iedereen op Banda Abou een frigidaire beloofde en nog steeds vallen de Bandabouers voor deze grappen een frigidaire of honderd gulden what’s the difference. Wie is er schuldig aan wat, de gever of de nemer ?

  3. Het enige wat telt voor de politici rond verkiezingstijd is binnenhalen van stemmen. En als ze eenmaal binnen zijn vergeten ze alles. En maar roepen dat ze voor het volk werken. Ze hebben geen visie, ze hebben geen agenda, nee dat is niet waar ze hebben wel een agenda. Namelijk hun eigen agenda.
    Protesteren, protesteren, protesteren. En niet alleen bij de regering, maar ook en vooral bij alle statenleden. Laat je niet door de oppostie met een kluitje het riet in sturen. Oppostie zal het protesteren bij de regering alleen maar maar gebruiken om goedkope oppostie te voeren. Want zelf komen ze niet met ideeen of hebben geen idee. Het is te triest voor woorden. Het zijn een stelletje parasieten. Zakkenvullers. En nee, het zijn er niet allemaal, maar………………

  4. Door nep-gevoelens gedreven, kunnen de politieke wezens op Curacao (vóór de verkiezing) in alle oprechtheid beloven dat zij hun politieke ambt, hun energie en al de wijsheid waarover zij kunnen beschikken, zullen gebruiken en aanwenden om die door Curacao gewilde en verlangde toestand(en) te verwezenlijken. Maar de werkelijkheid laat zien dat het een veel gebruikte politieke uitdrukking is. Het zijn de meeste beloften die ze (stemmers) tegenwoordig horen. Telkens weer worden kiezers, stemmers veel beloofd maar weinig gegeven. Het is dan ook niet moeilijk te begrijpen waarom ze twijfelen aan welke beloften maar ook. Uiteraard zijn er wel “enkele” politici die hun woord houden, soms tegen een hoge prijs voor zichzelf, en/of hun plannen worden gedwarsboomd. Sommigen willen graag doen wat ze hebben beloofd maar zijn daartoe gewoon niet in staat. Omstandigheden kunnen zelfs de nobelste plannen belemmeren. Wat de reden ook mag zijn, de realiteit is dat veel mensen het heel moeilijk vinden de beloften van wie maar ook, en zeker de politici te geloven. Maar……………..als er zelfs niet genoeg ambulances en brandweerauto’s aanwezig zijn om de meest elementaire eerste hulp te verlenen, dan is het eind écht zoek op Curacao. Wél wordt er in verschillende (ook Nederlandse) rapporten beklemtoond hoe droevig het op Curacao is gesteld met de hulp die in noodgevallen geboden moet worden. Er worden ook geen stappen ondernomen om verbetering aan te brengen in een ontoereikende eerste hulpverlening buiten het ziekenhuis. Curacao houdt geen gelijke tred met andere landen op het gebied van (medische) ontwikkeling. Curacao moet een “rijdende eerste hulpkamer”, de “Heart-mobile”, (hartmobiel) genoemd aanschaffen. Een hartambulance dus. Dan was deze voetballer misschien niet overleden aan een hartaanval. Paramedics moeten goed uitgerust zijn, met geavanceerde uitrusting, en vooral intensief getraind, met draagbare radio’s om regelmatig contact te houden met de doktoren, en brengen verslag uit over de conditie van zieken of gewonden en kunnen zelfs een ECG overseinen dat de arts in het ziekenhuis dan op een scherm voor zich krijgt. De dokter vertelt vervolgens aan de paramedic welke behandeling hij moet toepassen. De paramedic moet doen wat de dokter zegt. Hij is geen dokter, maar slechts een plaatsvervanger. De dokter neemt de beslissingen ten aanzien van de behandeling. SIMPEL TÓCH???? Maar ja, politici op Curacao beloven veel, maar doen weinig of helemáááál niets. Daarom juist heb ik in mijn leven slechts één keer gestemd, en van die daad heb ik nog steeds enorme spijt van, ieder dag zelfs. Ik had nooit moeten stemmen. Maar ja, het is eenmaal gebeurd, maar daarna NOOIT NOOIT MEER. NUNCA, NEVER, NE JAMAIS PLUS.

  5. Volgende keer dus protesteren bij Fort Amsterdam!

  6. Ooit had de NVP iets met banda ariba en banda bou , maar dat is lang geleden jullie moeten samen een vuist maken , naar de regering of iemand van jullie zelf moet de politiek in .
    Er ontbreekt de nodige visie, maak van banda bou een toeristischere trekpleister ,mogelijkheden zat !