• Recente reacties

    • Facebook

    • Twitter

    • Validator w3.org

    downsyndroomCURAÇAO – Het kan nog even duren voordat op Curaçao kinderen met het Syndroom van Down naar het reguliere onderwijs kunnen. Dat zegt Aminta Sprockel van de Oudervereniging Totolika, die zich inzet voor kinderen met een verstandelijke beperking, zo schrijft Caribisch Netwerk.

    Belangstellenden, ouders en kinderen met het syndroom van Down kwamen zaterdag bijeen in het Marriott Hotel om Wereld Down Syndroom Dag te vieren. Deze erfelijke (aangeboren) afwijking wordt ook wel trisomie 21 genoemd. Daarom is 21 maart uitgeroepen tot Wereld Down Syndroom Dag. Het hotel verzorgde een speciale middag onder leiding van de Italiaanse chef-kok Enrico Luise.

    Dick Drayer bezocht de Wereld Down Syndroom Dag in Willemstad. Hij maakte de volgende reportage.

    Niet voorbereid
    Zijn leven en dat van zijn vrouw en oudere dochter Dorethea stond twee jaar geleden volkomen op zijn kop. Op 8 december 2012 werd hun dochter Suzanne geboren: zij had het Syndroom van Down. Daar kwamen zij achter na de geboorte. Het gezin was niet voorbereid. Twee jaar later is alles weer in balans. “Ik heb de mooiste en knapste dochter en ik ben ervan overtuigd dat zij meer kan dan ‘normale’ mensen”, zegt Enrico.

    Niet klaar
    Maar of Suzanne tot volle ontplooiing kan komen op Curaçao, is nog maar zeer de vraag. Het Onderwijsbeleid is gericht op ‘inclusion’, maar voor het opnemen van kinderen met een beperking op de lagere school is het Funderend Onderwijs niet klaar.

    ‘Nieuw probleem’
    Sprockel ziet dat voorlopig ook niet gebeuren. “De onderwijzers zijn er niet voor opgeleid, de klassen zijn al te groot en een klasse-assistent is er in de meeste gevallen ook niet bij. Met het instromen van kinderen met een beperking zadel je het onderwijs met een nieuw probleem op. Ze hebben er al zoveel.”

    2 reacties op “Regulier onderwijs niet klaar voor downsyndroom”

    1. Goed zo, Roberto …zorgen moet je DOEN…niet maken 🙂

    2. Vroeger waren er niet zoveel stimuleringsprogramma’s voor kinderen met down syndroom zoals nu. Maar de wetenschap is heel ver gevorderd in deze tijd. Het beste is ook zo’n kind thuis te laten groeien, en niet in een inrichting te laten plaatsen. Iets wat de meeste artsen zelf aanmoedigen, en ermee akkoord gaan. Thuis zal het stellig beter met hun gaan. Ouders kunnen het kind thuis lichamelijk en geestelijk beter stimuleren. In plaats van hem/haar gewoon in bedje te laten liggen, zet hem steeds in een kamer van het huis waar activiteiten zijn. Aan tafel terwijl ouders zitten te eten en ook met hem gaan winkelen en naar restaurants en andere plaatsen. Dus waar veel bedrijvigheden zijn. Als hij in zijn eigen kamer is, zorg ervoor dat hij voorwerpen in vrolijke kleuren heeft om naar te kijken en laat vaak de radio aan en/of zet leuke grammofoonplaten voor hem op om naar te luisteren. Spel ook veel met hem om hem aan te moedigen zijn spieren te oefenen. Praat veel met hem. Hierdoor aangemoedigd maakt hij stellig vorderingen. Na een tijd, kan hij ten slotte zelf gaan zitten. Laat hem los in huis lopen. Deze prestaties worden soms uitgebreid van blijdschap gevierd. Leer hem in handjes klappen. Praat veel met hem. Hoewel hij op geluid kan reageren en de gebruikelijke babygeluidjes maakt, duurt het verscheidene jaren voordat hij zijn eerste woordjes zegt. Lees hem uit een leuk boek. Grijp iedere gelegenheid aan om hem voor te lezen. Laat hem ook meelezen en plaatjes aanwijzen. Let op hoe hij na een tijdje stil blijft zitten en luisteren naar het voorgelezene, terwijl hij het niet begrijpt. Maak er een absolute gewoonte van. Na een tijdje zal hij zelf vragen naar boeki boeki, als teken dat hij wilt dat er voorgelezen wordt. Informeer of ze in het ziekenhuis bezigheidstherapieën hebben. Het zal zo’n kind zowel geestelijk als lichamelijk enorm helpen.Geef het niet op. Maar met veel geduld, veel tijd investeren, veel moeite en veel liefde zal het stellig lukken. En welke ouder heeft geen liefde voor zo’n lief en onschuldig kind??