• Recente reacties

    • Facebook

    • Twitter

    • Validator w3.org

    hatoCURAÇAO – De staking van luchthavenpersoneel op vliegveld Hato is weer voorbij. De belofte dat er nu wel geluisterd wordt naar de CAO-wensen van het personeel was voldoende om de mensen weer aan het werk te krijgen. Of dat morgen nog zo is, valt te betwijfelen, zo meldt Caribisch Netwerk.

    De plotselinge werkonderbreking verraste iedereen. Luchtvaartmaatschappijen, maar ook passagiers en taxichauffeurs. KLM eiste garantie dat hun vlucht kon binnenkomen en kreeg die ook. Curaçao Airport Partners (CAP), de baas van het luchthavenpersoneel, dirigeerde op vitale posities van het vliegveld ander personeel.

    Dick Drayer maakte voor Caribisch Netwerk de volgende reportage.

    Stoppen
    Even na 12.00 uur stapte een driemansgezelschap van vakbond Abvo, personeelsvertegenwoordiger Egilio Martina en minister Stanley Palm op de stakers af met het dringende verzoek de staking in het belang van Curaçao te stoppen. Palm zegde toe de landsbemiddelaar alle ruimte te geven om na negen maanden vruchteloos overleg toch de gesprekken weer vlot te trekken.

    Spelletjes
    Het was genoeg voor de stakende mensen, maar het was duidelijk dat er niet veel vertrouwen meer is in zowel CAP als de vakbond. “Ze spelen allebei spelletjes”, aldus één van de stakers.

    3 reacties op “Hato blijft voorlopig onrustig”

    1. Tip voor de stakers EN CAP: Vergeet nooit, dat het de toeristen/ reizigers zijn die bepalen hoeveel mensen er in dienst zijn en welke salarissen het bedrijf zich kan veroorloven…

    2. Op Curacao denkt men alleen aan rechten, de plichten vergeet men voor het gemak maar.

    3. Was — het niet luisteren naar de, “cumulatieve arbeid overeenkomst” wensen van het personeel — de oorzaak tot het tot staken over gaan?

      Dit is wel erg kort door de bocht. Het gaat om ONDERHANDELINGEN, toch?

      Ik dacht dat er onderhandelingen gaande waren, want dat is het karakter van de zaak waar het om gaat, om naar wensen van de belanghebbers ofwel het personeel te luisteren en anderzijds biedingen c.q. tegen offertes te doen door de werkgever?

      Het een en ander binnen een redelijke tijd en redelijkheid , aan de hand van wat er mogelijk is, zonder het personeel en het bedrijf tekort te doen?

      Gelezen het vorenstaande is er een groot wantrouwen.

      Feit is, het moet niet worden wat de ene partij wil, maar wat er in alle redelijkheid bereikt kan worden in het belang van de onderhandelende partijen. toch?

      Het zijn toch bilaterale gesprekken?