• Recente reacties

    • Facebook

    • Twitter

    • Validator w3.org

    ingezondenCURAÇAO – Spraakmakend nieuws, knallend evenement of sportief hoogstandje? Soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Joseph Hart brengt in een persoonlijk verhaal een eerbetoon aan Jacob Gelt Dekker.

    Dat Jacob een eigengereide persoonlijkheid is met een enorme dosis energie en doordrammerig karakter, bleek al meteen bij onze eerste ontmoeting in de Ijzerstraat (Otrobanda) in de tachtiger jaren.
    Ik was bijna klaar met mijn wekelijkse rondleiding door Otrobanda, toen ik hem tegen het lijf liep. Hij was druk gebarend een en ander aan het uitleggen aan twee mannen, die moeite hadden hem bij te houden.
    Hij keek even op toen ik met mijn grote groep toeristen voor het verlaten en deels vervallen pand van de Anastagasti familie bleef staan voor een laatste uitleg.

    Nadat mijn toeristen waren vertrokken en hij inmiddels klaar was met zijn gesprek, merkte ik dat hij mij belangstellend opnam, waardoor ik mij verplicht voelde hem een en ander uit te leggen.
    Zo ontstond er een jarenlange vriendschap, deels gedreven door onze passie voor mijn oude stadswijk van Otrobanda en ook door een welhaast tegenstrijdig karakter in omgang en zienswijze, waardoor wij elkaar aanvulden tijdens de vele discussies die na deze ontmoeting zouden volgen.

    Na mijn uitleg over de wekelijkse woensdag rondleiding met toeristen en lokale mensen, wilde hij van alles weten over Otrobanda, en bleek reeds goed ingelicht te zijn over dit boeiend onderwerp. Toen ik de kans kreeg hem wat te vragen, bleek dat hij het daarnet beschreven pand had gekocht en daarin woonde en van plan was het helemaal te restaureren, hetgeen het onderwerp van de discussie was met de twee personen, die betrokken zouden worden met de restauratie daarvan.

    Ik was stom verbaasd dat een Nederlander in deze verwaarloosde buurt wilde wonen en legde hem voorzichtig uit aan welke gevaren hij zich zou blootstellen om alleen en volkomen onervaren met de lokale gewoontes van deze armoedige wijk, beheerst door drugsverslaafden (‘chollers’), zich hier te willen vestigen.

    Toen maakte ik kennis met zijn koppige vastberadenheid, gedreven door een onweerlegbare logica, gebaseerd op zijn jarenlange ervaring met de meest uiteenlopende culturen in Afrika en Azië, waar hij onder de meest bizarre omstandigheden had gewoond en het leven had gedeeld met de lokale bevolking.

    Hij was niet alleen van plan in de Ijzerstraat te wonen, maar had in zijn hoofd gezet daar een vijf sterren hotel op te zetten, deels door restauratie en aanpassing van de bestaande gebouwen en door nieuwbouw, waarbij de lokale architectuur zoveel mogelijk in acht zou worden genomen.

    En zo raakte ik van nabij betrokken met een krankzinnig mooi plan om van een verwaarloosde wijk een schitterend project te maken, waar ik vandaag nog steeds met enig hoofdschuddend ongeloof doorheen loop of een drankje neem, om dan met weemoed terug te denken aan de vele gesprekken met Jacob en zijn medewerkers en organisaties die zijn visie deelden, zoals Monumentenfonds, die hem steunde met de restauratie van de historische monumenten.

    De herinnering aan zijn doortastendheid, zijn bruuske schouder ophalen wanneer ik hem aanraadde wat meer diplomatie te betrachten in zijn contacten met deze of gene politicus, en hij soms fel uithaalde naar de corruptie die hij meemaakte, of zijn beslissing om het ‘Kura Hulanda Museum’ op te zetten toen hij bij toeval stuitte op het verborgen verleden van het slavenverblijf dat aan zijn terrein grensde.

    Deze herinneringen spelen door mijn hoofd en ik zie hem weer, druk gebarend en hartstochtelijk argumenterend, om zijn gesprekspartners te overtuigen van zijn gelijk en hun bezwaren en doem voorspellingen af te doen met een achteloos handgebaar. Een sleutelfiguur daarbij was Leo Helms, die hem hielp in de hele organisatie van het Museum.

    Zijn gelijk is belichaamd in zowel het Hotel als het Kura Hulanda Museum, waarbij het laatste een internationale bekendheid geniet als een boeiende bron over de slavernij, waar zeer veel lokale bezoekers met hun verleden zijn geconfronteerd en de toerist met verbazing kennis neemt van de wreedheid van dit verleden.

    Jacob zijn nalatenschap voor de Curacaosche gemeenschap is een schitterend voorbeeld van het aanvoelen van de essentiële behoefte van een volk op zoek naar haar verleden en tevens een ‘wake-up call’ voor de minimalisten in onze bevolking die de eigen potentie van ons eiland niet inzien of miskennen.
    Het is tevens een voorbeeld hoe een bezielde, doordrammerige idealist, dwars tegen politieke willekeur, tegenwerking en corruptie zijn ideaal weet te bereiken.

    Het zijn deze kwaliteiten, waarbij vooral het ongekende succes van het Kura Hulanda Museum, die ertoe hebben geleid dat Plataforma Otrobanda hem een ‘Award of Merit’ heeft uitgereikt, samen met Jopi Rojer en Frank Eustatia voor hun geloof in Otrobanda en bijdrage aan haar opleving, toen alleen enkele idealisten zich inspanden om de potentie van deze boeiende stadswijk kenbaar te maken.

    18 reacties op “Ingezonden: Een eerbetoon aan Jacob Gelt Dekker”

    1. Mensen het spijt me heel erg ,maar jullie allemaal hebben gelijk
      Het is heel erg triest dat ik als een yiu di Korsou moet zo iets zeggen .
      Mijn eigen historische momenten die mijn ervaring opbouwen
      In de woonwijk Seru – Papaya waar ik een Lange tijdje ( 1981-1995 ) woonde
      Door al met de gebeurtenissen en ook slechten naam droegen omdat ik uit die wijk komt
      Had ik door frustratie een Aanpak gerealiseerd (1988) volgens mijn ervaringen van mijn Natuurtalent ( Schilderen )
      En de Aanpak was gebaseerde om als elke huis een kleur krijgt dan kunnen een verandering verschenen .
      Want door de kleurenharmonie en kleurinvloed creëer een herseneffect dat de mentaliteit veranderen automatische
      En vanaf het startpunt begonnen al de invloed van mijn Aanpak en mijn wens te verschenen
      Alles was gratis de inlevering van mijn Aanpak en ook mijn Girorekening Boek
      Maar nu aantonen ik jullie gelijkheden mijn beloning was dat ik ben in achtervolging belanden

    2. Heeft mr Dekker al een straat naar zich vernoemd? aangezien vrouwenmishandelaars racisten en mislukkelingen wel straten naar zich vernoemd krijgen

    3. Zo is Curacao , je doet alles , ook voor anderen , goede ideeen . Oprichtster , van bedrijven . Maar stank voor dank . Dat is de mentaliteit .

    4. Je hoort heel veel medemensen op Curacao eisen dat ze respect vrdienen!!

      Als er een iemand respect verdient dan is het heel zeker Jacob Gelt Dekker!!
      Deze persoon heeft heel veel goeds gedaan voor Otrobanda, Curacao en zeker voor de oudbewoners van Otrobanda!!
      Hij heeft de moed gehad, initiatief getoond en zijn beloften waargemaakt waar menig medemens op Curacao een puntje aan kan zuigen!!

      Chappeau Jacob !!

    5. Allereerst mijn hartelijke dank aan dhr. Hart voor dit ingezonden eerbetoon aan Jacob Gelt Dekker. Het moest eens gezegd worden.

      Hopelijk hebben wij hier op het eiland van dhr Gelt Dekker geleerd dat zaken ook anders kunnen.
      Hij heeft zich niet laten demotiveren door o.a. gedrag, gevestigde orde en cultuur van een land en gemeenschap om zijn liefde aan het land te tonen d.m.v. ontwikkeling van o.a. het gebied oud-Otrobanda dat blijkbaar reeds was afgeschreven in de gedachten van velen.
      Dom trots gedrag van een stelletje dat zo’n mooie ontwikkeling met dom verstand trachtte tegen te houden.
      Ondanks no for an answer en de vermoedelijke tegenwerking daarbij, he was able to show something could and they nót!!!
      Dhr. Decker is door een akelige periode heen moeten gaan hetgeen je niet in de koude kleren gaat zitten. Een grote mond heb je al heel snel hier als je wat luider en overtuigd zelfverzekerd praat terwijl je ook nog de ander recht in de ogen aankijkt. Hoe verschillend kunnen culturen toch zijn met de liefdeloosheid daar tussenin.
      Wat een zegen dat er ondanks alles toch vergunningen e.a. zijn verstrekt om zijn plannen toch tot uitvoer te kunnen brengen.
      Ja, Gelt Dekker heeft een oase in de woestijn gecreëerd.
      Zijn werk mag ook worden gezien als een menselijk wonder op dit eiland.
      Who would take such a chance?
      Goed om te horen dat er aan dhr. Dekker een Award is uitgereikt.
      Het klonk positief.
      Afschuwelijk om eraan herinnerd te worden dat deze man ooit hier op hetzelfde eiland, tot persona non grata werd verklaard.
      Laten wij met z’n allen hopen dat hetgeen dhr. Dekker tot nu toe tot ontwikkeling heeft gebracht in dit land, ook voor volgende generaties bewaard mag blijven.
      De bittere wrok in de harten van zij die het mogen bepalen(gekozen door een dom deel) zullen er niet op komen een steeg of straat naar Gelt Dekker te vernoemen. Nee. Zucht!
      Tot slot wil ik dhr. Jacob Gelt Dekker hěél hartelijk bedanken voor zijn getoonde liefde aan dit stuk rots op zee, ons Dushi Korsow, d.m.v. hetgeen hij hier tot ontwikkeling bracht.
      Leve Jacob Gelt Dekker, hoera, hoera, hoeraaaa!,

    6. Ja hij is een heel bijzonder mens te noemen. Werkte keihard voor Curacao. Maakte van een berg vervallen stenen een hele mooie bijzondere plek. Ik heb hem zien rond rennen daar. Letterlijk. En zelfs met een hele slechte gezondheid toch deze dingen doen.Hij had ook gewoon in de behama’s op het strand kunnen gaan zitten, En die centjes op de Bank in de VS kunnen zetten. Zoals onze andere “artiesten” doen. Stank voor dank, is dat nu “Nos Cultura”

      Maar Chapeau! Meneer Gelt Dekker. Chapeau!
      .

    7. @cocodombo. De verzameling geboefte die u opnoemt, hoort stuk voor stuk in de gevangenis voor vele lange jaren. Deze mensen hebben geen enkel geweten of hart voor het Curaçaose volk. Ander was de armoede hier al lang opgelost. Blijf op deze losers stemmen en dit eiland zal binnen enkele jaren volledig verpaupert en vergeten zijn. De bewoners met verstand, zijn al in Nederland, de overigen zijn nog hier om dit uitschot op te hemelen.

    8. als er meer Jacobs zouden rondlopen …. Zou de wereld er een stuk mooier uitzien..!!!!

    9. wie herinnert zich niet dat (domme en corrupte) Cooper Gelt Dekker tot “persona non grata” verklaarde waarschijnlijk omdat deze hem geen “giften” had gegeven en geen vrije hotelkamers of penthouse suite, zoals naar het schijnt wijlen een andere project ontwikkelaar van schiereiland Jan Thiel wel gedaan heeft. Tja, dan ben je niet geliefd.

    10. Jacob Gelt Dekker verdient een standbeeld
      de wijk verdient zijn naam
      Respect verdient JACOB GELT DEKKER

    11. God bless Meneer Gelt Dekker….

    12. Sommige buitenlanders begrijpen inderdaad niet dat ze hier niet welkom zijn om geld te brengen. Buitenlanders die ons komen leeg eten zijn wel welkom. Is het gek dat de politiek pas enthousiast wordt van mensen als
      -Carlos Monk
      -Francesco Corallo
      -Nasser el Hakim
      -Chris van Assendelft van Wijck?
      Om er maar een paar te noemen?

    13. @Wimpiri,

      precies.
      het volk wordt door de corruptici gezien als stemvee, eens per 2 a 4 jaar van belang.
      maar het volk moet wel dom blijven, dus het beste is om het onderwijs in papiamentu te geven.
      dan kunnen ze de gesubsidieerde kranten lezen, die door de maffia betaald worden..

      geef het volk brood en spelen (carnaval) en de keizers kunnen zich verder veriijken.
      bij iedere verkiezing veel beloven, en dan daarna niets geven, dat doen de gekken in vreugde leven.
      Weer lekker met een MFK vlaggetje gaan staan langs de weg.
      hoe dom kan je zijn…triest hoe dit volk altijd perfect op de verkeerde partijen weet te stemmen.

    14. Zoals al gezegd, hij had zelf geld dus was niet te beinvloeden, daarnaast had hij ook nog een duidelijk goed onderbouwde mening, en dat mag op Curacao niet. Het risico dat anderen dan gewoon dom blijken te zijn dat wil men hier niet lopen.

    15. En Charles Cooper had het gore lef om hem persona non grata te verklaren zonder zelf eerst in de spiegel te kijken.

    16. Onze leiders die zeer intelligent zijn en alles doen voor het volk hebben deze meneer tot persona non grata gemaakt!

      en dat is voor een reden!

      Gelukkig doen mensen als Schotte, Cooper, M.Wiels, Constancia, El Hakim, Jamaloodin, Monk, Wilsoe etc meer voor het eiland

    17. Beste T.Ferwerda, Gelt Dekker had drie dingen tegen zich: Hij was een Makamba, hij was homo en hij had die politici niet nodig want hij had zelf geld.
      Dus hij kon hun vertellen wat er moest gebeuren en zij (persoonlijk) konden geen diez plaka aan hem verdienen.
      En zolang een groot deel van ons volk te stom is om in te zien dat ze alleen als stemvee mee tellen, zal alles blijven zoals het was en is.

    18. Het is schandalig hoe Jacob Gelt Dekker, die zoveel voor het eiland gedaan heeft zonder er zelf financieel beter van te worden, door de politiek behandeld is.

      Het is schandalig hoe het volk van Curacao dat heeft toegestaan door te stemmen op politici die in een beschaafd land opgesloten zouden worden.