Foto ANP: Hugo ChavézCURAÇAO – Hugo Chavez zei altijd dat zijn socialistische projecten decennia meekonden, maar precies een jaar na de dood van de Venezolaanse president hebben zelfs zijn grootste aanhangers zo hun twijfels. Half februari kwam een golf van protestacties op gang, met meerdere doden tot gevolg.

De wanhoop van veel Venezolanen neemt net zo snel toe als de rijen bij de staatssupermarkten die de neerwaartse spiraal van de economie in hun schappen weerspiegelen. “Zodra het gezinshoofd weg is, zoals we hier zeggen, gaan dingen mis”, zegt Pablo Nieves, bestuurder in de arme wijk 23 de Enero in Caracas. “Als hij er nog was, zou het nooit zover gekomen zijn.”

Maduro
President Nicolas Maduro, door Chavez zelf uitverkoren tot opvolger, heeft een periode van tien dagen van herdenkingsceremonies afgekondigd in verband met de sterfdag van Chavez, die vorig jaar op 58-jarige leeftijd aan kanker overleed. Een parade van militairen en burgers wordt gevolgd door toespraken van bevriende leiders, onder wie vermoedelijk president van Bolivia Evo Morales en de Nicaraguaanse leider Daniel Ortega. Op televisie wordt de documentaire My Friend Hugo van regisseur Oliver Stone uitgezonden.

Schuld
Ook al is de herinnering aan Chavez nog spinglevend en staat de vroegere president bij velen nog op een voetstuk, toch geven veel Venezolanen hem de schuld van de problemen in het land.

Protestmars
De oppositie besloot woensdag niet in Caracas de straat op te gaan, maar een oppositiegroep wilde in de centraal gelegen industriestad Valencia wel een protestmars houden. De regering zet de oppositie weg als ‘putschistisch’. Demonstraties worden geregeld door aan de regering gelieerde knokploegen, ‘collectieven’, aangevallen. Daarbij zouden inmiddels achttien doden zijn gevallen.

Vredesdialoog
Een door Maduro in het leven geroepen ‘vredesdialoog’ met de oppositie loopt op niets uit. De oppositie eist eerst de vrijlating van haar aanhangers, inmiddels een stuk of duizend, onder wie oppositieleider Leopoldo Lopez. De knokploegen moeten zich ontwapenen en de Cubanen, die in regering en leger aan de touwtjes zouden trekken, moeten het land uit.

Inflatie
Ondertussen slaagt de regering van Maduro er niet in de inflatie, 56 procent op jaarbasis, een halt toe te roepen. Aan veel voedingsmiddelen is een tekort – van melk en bloem tot kookolie.

Cuba
Volgens sommigen gaat Venezuela ondanks zijn olierijkdom Cuba achterna. Voormalige bonzen uit het oliewezen zitten tegenwoordig achter een taxistuur, terwijl arbeiders uit andere ingestorte industrieën naarstig op zoek zijn naar werk. Tienduizenden mensen hebben besloten te emigreren.

Verenigde Staten
De regering in Caracas zoekt buiten de grenzen naar een boeman en legt de schuld voor de problemen in het land bij de Verenigde Staten. Vorige maand werden nog drie Amerikaanse diplomaten de deur gewezen. Daarmee valt de regering in herhaling: op Chavez’ sterfdag vorig jaar werden twee Amerikaanse militaire attachés het land uitgezet.

© Novum

www.versgeperst.com