ingezondenCURAÇAO – Spraakmakend nieuws, knallend evenement of sportief hoogstandje? Soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Fred de Haas doet een boekje open over staatsoliemaatschappij PDVSA in relatie tot de Venezolaanse staat.

Terwijl men op Curaçao in de startblokken staat om een delegatie van het Venezolaanse Staatsoliebedrijf PDVSA met alle égards te ontvangen, in de hoop dat deze delegatie een vaag Memorandum of Understanding ondertekent, kan het voor een beter begrip geen kwaad om onze blik op de situatie van PDVSA in de wereld en in Venezuela enigszins te verruimen.

Om maar meteen met het minder goede nieuws in huis te vallen: PDVSA werd in 2013 door PLATTS (de Global Energy Company Rankings) niet meer opgenomen in de eervolle Top 250 van oliemaatschappijen in de wereld. Waarom niet?

PDVSA is de melkkoe van de Venezolaanse regering, die voor haar inkomsten bijna 100 procent afhankelijk is van de export van olie. Er worden miljarden dollars door de regering illegaal afgeroomd van de verdiensten van het genationaliseerde oliebedrijf. Die miljarden staan niet vermeld in de Venezolaanse rijksbegroting (daarom zijn ze illegaal) en worden onder andere gebruikt om vriendjespolitiek, cliëntelisme (politieke klantenbinding) en corruptie in stand te houden. Door deze praktijken is PDVSA in grote financiële moeilijkheden geraakt en, in plaats dat de oliemaatschappij geld naar de Banco Central (Centrale Bank) overmaakt, schiet deze Centrale Bank PDVSA te hulp en laat bij gebrek aan deviezen de geldpers onbekommerd draaien. Het gevolg hiervan is een gigantische inflatie.

Curaçao moet zich ervan bewust zijn dat PDVSA er in deze omstandigheden weinig of niets voor zal voelen om in de raffinaderij op het eiland te investeren. De maatschappij heeft ook geen geld om fatsoenlijk onderhoud aan de raffinaderij te bekostigen waardoor er onveiligheid en een lagere productiviteit ontstaan. Om nog maar te zwijgen over de uitstoot van giftige stoffen waarvan de Curaçaose bewoners die op de ‘verkeerde’ plek wonen de dupe zijn. Men schat het aantal Curaçaose doden ten gevolge hiervan op negen per jaar.

De Venezolaanse olie voor China en de bevriende landen van Petrocaribe (leden: Antigua en Barmuda, de Bahamas, Belice, Cuba, Dominica, Granada, Guatemala, Guyana, Haití, Honduras, Jamaica, Nicaragua, de Dominicaanse Republiek, San Cristóbal en Nieves, San Vicente en Las Granadinas, Saint Lucia, Suriname en Venezuela zelf) is spotgoedkoop. Niettemin is er geen garantie dat die landen hun geldelijke verplichtingen jegens PDVSA nakomen.

De Venezolaanse gasproductie is drastisch verminderd, wat onder andere te maken heeft met het ontslag in 2003 van 18 duizend arbeiders en leidinggevenden die in dienst waren van PDVSA. Venezuela moet gas uit Colombia importeren.

Omdat de benzine (die wordt geïmporteerd uit de Verenigde Staten) spotgoedkoop is voor de Venezolaanse automobilist (1 cent per liter), kan deze dus bijna gratis tanken. Benzine wordt daarom ook als smokkelwaar voor veel geld aan naburige landen verkocht en genereert geen inkomsten voor de regering. Deze is huiverig om de benzine te gaan belasten omdat dit teveel stemmen zou gaan kosten. Maar vanwege die idioot goedkope benzine loopt de Venezolaanse regering zo’n twaalf miljard dollar per jaar mis.

Orlando Ochoa, professor in de Economische wetenschappen aan de Universidad de los Andes heeft berekend dat Venezuela met inbegrip van de schuld van PDVSA (meer dan 150 miljard dollar) een totale schuld heeft van meer dan 230 miljard dollar.

De Venezolaanse regering voert sinds 2003 een strenge ‘controle’ uit op de wisselkoers van de Bolívar en de voorraad deviezen (dollars, euro’s et cetera). De officiële koers van de bolívar is (ongeveer) 6 bolívar voor een dollar, maar op de vrije markt krijg je wel (60 tot 80) bolívar voor een dollar. Deze onevenwichtigheid is een bron van speculatie, corruptie en zelfverrijking van de kringen die dichtbij de regering staan. Hoe werkt dit?

Om producten in te voeren heb je toestemming nodig van de regering om het voor de invoer van producten benodigde aantal dollars op te nemen. Wat gebeurt er nu? ‘Importeurs’ vragen toestemming om een grote hoeveelheid dollars bij de bank te kopen voor de invoer van een grote hoeveelheid producten. De Venezolaanse bank berekent de aanvrager zes bolívar per dollar. Goedkoop voor de aanvrager. De truc is vervolgens om bijvoorbeeld maar de helft van de opgegeven hoeveelheid producten in te voeren. De ‘importeurs’ houden dus de helft van de gekochte dollars over die ze weer op de vrije markt verkopen voor een veelvoud van het bedrag waarvoor ze de dollars hebben gekocht. Zo worden ze vanzelf rijk.

Het is inmiddels duidelijk hoe het komt dat Venezuela vermeld staat als een van de meest corrupte landen van de wereld. Een land waarmee veel beleggers niets te maken wil hebben. Venezuela staat nummer 160 op de ranglijst (die loopt van 1-175) van corrupte landen. Het land is nog corrupter dan Zimbabwe, Burundi, Paraguay en Ukraïne (Transparency International, 2013). La Princesa PDVSA, die bijna alle inkomsten van Venezuela genereert, heeft geen kleren aan.

Het is te hopen dat Curaçao (dat medio 2013 nog een A-rating en genereuze beoordeling kreeg van Standard and Poor’s) snel een andere investeerder vindt. In het licht van onderstaande aantekening van Standard and Poor’s zou het van wijsheid getuigen om binnen het Koninkrijk der Nederlanden te blijven, indien nodig met acceptatie van de door sommigen verfoeide consensus-rijkswetten:

“Standard & Poor’s ratings on Curaçao are supported by its stable democratic parliamentary system and rule of law within the Kingdom of the Netherlands, its prosperous economy, high level of social development, and strong government balance sheet.” (New York, June 14, 2013, Standing and Poor’s Ratings Services).

11 reacties op “Ingezonden: ‘La Princesa PDVSA heeft geen kleren’”

  1. @ Philppe Maaskant, Ik kan niet anders dan het met je eens zijn, het ziet er gewoon naar uit dat we die kant opgaan, maar ik hoop nog steeds echt en oprecht dat we ongelijk krijgen en dat men hier eens wakker wordt en wakker blijft.

  2. Het interesseert me bar weinig wat PDVSA wil of doet. Belangrijk is, dat we straks niet met lege handen staan, maar klaar zijn voor plan B i.e. Greentown.

  3. @Tuna, “… dat we gewoon doordraaien in de huidige roestige vervuilende vorm, en gaan dan om iedereen gerust te stellen “anderen” de schuld geven en zeggen dat we absoluut geen andere keus hadden want die anderen hebben het voor ons onmogelijk gemaakt…”

    Inderdaad, en iedereen die ooit een cursus onderhandelen heeft gevolgd, ziet het aankomen. Maar er zal toch een klein verschil zijn met de huidige situatie. Naarmate Curacao meer hecht aan de ISLA en Greentown wordt genegeerd zullen we zien:

    1. PDVSA zal na 2019 een “voorlopige voorziening” willen omdat er nog wordt “onderhandeld”
    2. In die tijd een veel lagere huur omdat het voor PVDSA onzeker is.
    3. PDVSA wil direct voor alle personeel dezelfde fiscale regeling als de e zone.
    4. De voorlopige voorziening komt met een wederzijdse opzeg termijn van 3 maanden.
    5. Die opzegging kan ook partieel als RdK onderdelen niet meer worden gebruikt.
    6. PDVSA kan dan elk moment de stekker eruit trekken en Curacao zal dat niet doen.
    7. Bullenbaai blijft bij PDVSA ook als ISLA deal niet doorgaat.

    En zo zakken we langzaam weg, tot in 2025 Cooper met (driedubbel?) pensioen gaat, niemand meer in PDVSA gelooft, de Bullenbaai fijn bij PDVSA in gebruik blijft tot 2039 en de investeerders in Greentown zich hebben teruggetrokken.

    Maar…niemand die dat kon voorzien toch?

  4. @tuna,

    helemaal mee eens!!!

  5. Wij wachten hier op Curaçao, waarop dat weten we niet. De vakbonden gaan het “regelen” en er komen Venezolanen deze kant op, die dan toch weer niet komen, de Minpres doet wat uitspraken om de weinige steun die hij heeft niet te verliezen, en zo sleept dit hangijzer zich al jaaaren op dezelfde manier voort. Op een geven moment dan stopt dit (2019), maar iedere beslissing die er dan genomen wordt had nu al voorbereid moeten zijn of worden.

    Wij worden straks geconfronteerd met iets wat we eigenlijk niet willen, ik gok er op dat we gewoon doordraaien in de huidige roestige vervuilende vorm, en gaan dan om iedereen gerust te stellen “anderen” de schuld geven en zeggen dat we absoluut geen andere keus hadden want die anderen hebben het voor ons onmogelijk gemaakt.

    Het is onze cultuur om nooit eens een beslissing te nemen, we zijn over het algemeen visieloos en kunnen het niet overzien, we leven nooit in de toekomst, slecht voor vandaag, morgen zien we wel weer verder. Met dit soort grote zaken zal dat ons gaan opbreken en gaan we weer moord en brand staan schreeuwen dat we uitgebuit worden en een speelbal zijn van “anderen”. Dit zullen we ook blijven omdat we nooit eens de zaken zelf, en op een afdoende en eenduidige manier aanpakken. De dagelijkse partijpolitiek en zakkenvullerij is veel belangrijker immers.

  6. PDVSA ligt al jaren aan het Infuus, het is wachten op het moment dat dit er word uitgetrokken door de regering van Venezuela.
    Venezuela ligt ook al jaren aan het Infuus, het is wachten op het moment dat dit er word uitgetrokken door het volk van Venezuela.

  7. Venezuela is failliet, PDVSA is failliet. De lokale politici doen niks want die willen niet de schuld krijgen van de sluiting van die hoop schroot die de raffinaderij is.

  8. Natuurlijk is Greentown de toekomst. Maar de politiek leeft hier in het heden. Tot op heden heeft Venezuela /PdVsa nog geen enkel teken gegeven het contract na 2019 te willen voortzetten. En ook niet dat ze willen beëindigen. Conclusie : Aan de overkant laat men wat de Isla betreft de wal het schip keren. Met wat financiële smeermiddelen de juiste plaatsen en wat rookgordijnen in de pers, komt splinter door de winter, ook zonder contractverlenging /
    -vernieuwing na 2019. Geld om te investeren is er niet en al helemaal niet voor milieumaatregelen die dringend nodig zouden zijn.
    Het bovenstaande stuk geeft goed inzicht in de situatie voor de komende jaren / decennia.

  9. http://www.greentowncuracao.com/
    kijk eens op bovenstande site van greentown…

  10. Er is nog maar 1 kans voor curacao en dat ia Greentown!
    Olie zal steeds minder belangrijk gaan worden, want de alternatieve energie zal steeds meer gebruikt gaan worden.
    De schroothoop heeft zijn geld opgebracht, nu slopen schoonmaken en bouwen aan een nieuwe toekomst.
    De haven van Curacao is uniek, voor allerlei doeleinden geschikt te maken.
    recreatie, wonen, free zone, vrachtvervoer, DOK, pleziervaaruigen en cruise schepen.
    daar moet nu maar eens gebruik gemaakt van worden.
    Aruba kan ook geen koper/huurder vinden voor zijn raffinaderij en deze is moderner en heeft qua uitstoot een betere ligging.

  11. Maar in Curaçao blijven velen doordromen van een mooie toekomst voor onze raffinaderij. De klap van de op handen zijnde sluiting zal dus ongemeen hard aankomen.