ingezondenCURAÇAO – Spraakmakend nieuws, knallend evenement of sportief hoogstandje? Soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Voormalig Venezolaans staatsburger Arthur Donker schreef in 2007 een bezorgde open brief. Vandaag plaatsen we die brief opnieuw.

In 2007 schreef ik de Venezolaanse consul in Aruba, Zulay Prieto de Rodriguez. Zij had in Amigoe van 15 juni laten weten dat er wel degelijk vrijheid van meningsuiting was in Venezuela en dat geruchten dat dat niet zo was onjuist waren.

Geachte mevrouw Prieto de Rodriguez,

Ik moet zeggen dat als het niet voor mijn Venezolaanse moeder en mijn trotse vader – die de Venezolaanse helden adoreerde en lange tijd secretaris was van de Sociedad Bolivariana op Curaçao en met trots de hoogste Venezolaanse onderscheidingen droeg – was, dan zou hij zich omdraaien in hun graf als hij wist wat er gaande zou zijn in zijn aangenomen vaderland.

Presidenten, hoge militairen, tv-persoonlijkheden en bekende schrijvers zoals Bethancourt, Otolina, Larazabal, Lucinchi, Andres Perez en Prieti waren vaak bij ons thuis te gast en altijd met een bezoekje vereerd als mijn vader Venezuela bezocht.

Een land dat eens zo trots was als het nationale volkslied gespeeld werd, gaat als mishandelde slaven gebukt onder een zogenaamde democratie waar niemand durft te zeggen wat hij vindt uit angst voor represailles door zogenaamde ‘gemaskerde onbekenden’ die iedereen kan aanwijzen, maar die niet vervolgd worden omdat het rechtssysteem is verkocht aan duistere machten.

Een rechtssysteem dat op een Cubaanse soap begint te lijken en dat zijn macht dankt aan oliedollars. Dat al zijn ongeluk en mismanagement afwendt op de ‘kapitalisten’ en ‘paranoïde’ krachten de volgens uw ‘Presidente’ (Hugo Chávez, red.) altijd samenzweren tegen zijn mooie en paradijselijke euforie genaamd de bolivariaanse staat Venezuela. Simon Bolívar zou zich omdraaien in zijn graf als hij zou zien wat er nu gebeurt met de mooie droom waar hij zijn leven voor opgeofferd heeft.

Die president die u op uw schouders hijst, zou niet in de schaduw mogen staan van de grote Simon Bolívar. Hij zou de voeten niet mogen kussen vanwege de schande die hij over Venezuela heeft gebracht. Uit angst voor de waarheid hebben ze de enige onpartijdige stem van het land, de RCTV, gesloten onder de dekmantel van het intrekken van hun licentie. Een tv-station dat de Venezolanen 53 jaar de waarheid heeft gebracht, maar niet paste binnen de agenda van de hogere machten, moest dicht om binnen het socialistische regime te passen. Niemand heeft er een stem, behalve de ‘meester’ met zijn gebruikelijke preken over geluk en kunstmatig welzijn voor de armen en de dommen.

Jullie hebben geluk dat jullie op Aruba wonen, waar vrijheid van meningsuiting nog steeds gerespecteerd wordt en waar iedereen de regering op elk moment kan bekritiseren. Dat is in Venezuela niet ongestraft mogelijk.

Als een teken van protest lever ik mijn Venezolaans paspoort in en wil ik graag dat u me laat weten waar en wanneer ik de benodigde documenten kan tekenen om mijn schaamte en walging kenbaar te maken voor dit zogenaamde socialistisch paradijs dat u en uw regime willen stichten.

Hoogachtend,
Arthur Donker

1 reactie op “Ingezonden: ‘Simon Bolívar zou zich omdraaien in zijn graf’”

  1. Dat inleveren van je paspoort heeft niet veel geholpen Arthur. (wink)