ingezondenCURAÇAO – Spraakmakend nieuws, knallend evenement of sportief hoogstandje? Soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Vandaag reageert Philippe Maaskant op het rapport over de dood van Pretu.

Het rapport over de omstandigheden van de zelfmoord van Pretu geeft een weinig fraaie inkijk in de gang van zaken bij politie en Justitie. Het had voorkomen kunnen worden, althans de omstandgheden hadden zelfmoord minder eenvoudig kunnen maken, maar dat was bekend en dus is niemand verantwoordelijk. Wat valt verder op in het rapport?

Er wordt netjes voortdurend over Pretu gesproken als ‘de heer Florentina’, maar die zorgvuldigheid wordt niet besteed aan het slachtoffer. Men spreekt niet van de moord op de ‘heer’ Wiels, maar gewoon van ‘de moord op Wiels’. Beide ‘heren’ zijn dood. Hoewel we vaak hebben gehoord dat de moord op (‘de heer’) Wiels steeds de volledige aandacht had van de top van Justitie, politie en de regering, moeten we toch vaststellen dat de top gewoon was “losgezongen” van de praktijk en er geen echte rol in speelde. Als je in het bedrijfsleven met vakantie gaat en er spelen belangrijke zaken (het onderzoek naar de moord op Wiels was dat toch?) dan zorg je dat je bereikbaar blijft. De commissie vindt het gewoon dat de politiebaas met vakantie was en ‘dus’ van niks wist. Dat zegt iets over het ‘commitment’ van de leiding, lijkt me. Ze zoeken het maar uit, ik ben er even niet.

Bij lezing komt bij mij de indruk op dat Pretu, die net die dag in Barber zijn dossier had gelezen, begreep dat hij het haasje was. Hij was eerder nog hoopvol over een snelle vrijlating, maar zijn advocaat heeft hem uit die droom geholpen. Heel eufemistisch staat er: “De heer Florentina zag perspectief in een spoedige vrijlating; de advocaat nuanceerde dit beeld bij haar client”. Voor die tijd waren er bij Pretu geen signalen van zelfmoordneigingen. Na lezing van zijn dossier en een reality check door zijn advocaat had hij dat wel… Oorzaak en gevolg?

Hoewel de ambtelijke en politieke leiding dus ‘zweefden’, blijkt op operationeel en stuurgroepniveau goed overleg te zijn geweest. Daar is ook het besluit genomen dat Pretu naar Barber ging. (De rechter had twee opties gegeven). De KMAR had op Suffissant zware veiligheidsmaatregelen getroffen. Die zouden niet zo nodig zijn. Hier kan ik me voorstellen dat de KMAR-leiding heeft gedacht “het zal ons toch niet gebeuren dat de enige erkende betrokkene van de moord op Wiels wat zal overkomen”. Ze waren op alle eventualiteiten voorbereid. Vergelijk daarmee dit citaatje: “Op de avond van het gebeurde was slechts een vrouwelijke beveiligingsmedewerker op dienst in het cellenomplex (Barber) aanwezig”. De ME-commandant blijkt wel zeer goed te zijn. Veel eigen initiatief, duidelijke doelen. Daar heb je wat aan. Hij wordt regelmatig genoemd.

De Commissie “is op grond van haar bevindingen van mening dat… Er niet een of meerdere functionarissen verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor de … gebrekkige situatie van de politiecellen te Barber”. Iedereen opgelucht: We dronken een glas, deden een plas en lieten alles zoals het was. In het gewone bedrijfsleven zou je met zo’n rapport toch de baas aan de kant zetten.

onderzoeksrapport Pretu.pdf

6 reacties op “Ingezonden: ‘Niemand verantwoordelijk in zaak-Pretu?’”

  1. Ik ben het ermee eens dat een partij verantwoordelijk moet zijn voor de gevangenen in een gevangenis. Het is echter ook zo dat niemand direct verantwoordelijk is voor de zelfmoord van een gevangene, indirect natuurlijk wel.

    Maar ja, bij mij komt dan de vraag:
    Moeten er elke keer ontslagen vallen als een gevangene zelfmoord pleegt?
    en sterker nog: Moet elke keer de minister opstappen als een gevangene zelfmoord pleegt?

  2. @ nicki minaj, ” ..de mensen die hebben het macht om op te kunnen treden tegen zulke actie,s moet het nou gaan aanpakken voor dat het te laat wordt..””

    Dat is precies het punt nicki minaj, uit het rapport blijkt dat het niet goed is, maar dat niemand er wat aan kan doen…we zijn in dat opzicht een “failed state” aan het worden. Ministers die eigenhandig zaken doen en briefjes schrijven en ambtenaren buiten spel zettten of er niet naar luisteren. Ambtenaren die dan maar hun schouders ophalen en afwachten. Een daarna een volgende minister die de zaken weer met zijn (of haar) eigen mensen anders wil gaan doen. Zo komt het dat we afzakken. Wie verandert deze politieke cultuur? De kiiezers.. En wat stemmen die???

  3. In Curacao is dan de conclusie: niemand is verantwoordelijk.
    In een geciviliseerde land luidt dan de conclusie : er zijn 7 personen verantwoordelijk voor de misere.Daaronder de uiteindelijke gezagsdrager : de minister.
    (hoe staat het eigenlijk met het bloed-en kledingonderzoek van Pretu dat in Nederland
    zou worden onderzocht. Dat is heus allang klaar echter de resultaten zijn dusdanig ,derden betrokken?, dat iedereen het wil verdonkeremanen. Inclusief de Statenleden want die vragen er niet naar, Waarschijnlijk kennen ze de resultaten al….).

  4. nou mijn eiland-genoten van beide heren is er familie achter gebleven en voor hun en alle andere familie in mijn curacao vraag ik genade ..de mensen die hebben het macht om op te kunnen treden tegen zulke actie,s moet het nou gaan aanpakken voor dat het te laat wordt ,,,,aub dit is voor de burgers zit niet te wachten voor verbetering betreft de regering begin elk een van jullie individueel aan je zelf je familie kinderen wees de voorbeeld voor hun en daarmee zijn we al een eind verder want de verbetering is de ene wat jij bewijst

  5. Eentje is altijd verantwoordelijk, en dat is de politiek-verantwoordelijke: De Minister. Die moet zijn conclusie trekken, en voor de consequenties van lapschwanzerei bij de uitvoerende macht opkomen. Doet hij dat niet, dan is de Minister-President degene die moed moet tonen, en weggaan.

  6. Het wordt leuk gespeeld, het rapport is “voorlopig” en niemand is echt schuldig, ook hoeft niemand verantwoordelijkheid te nemen, maar dat verbaasd ons toch niet op Curaçao??
    Hier kun je als minister of als hoofd van de politie bijna zelf een moord plegen en nog steeds niet verantwoordelijk zijn, ook niet voor alles wat er toe geleid heeft.

    En zo gaat het hier met alles, verantwoordelijk ergens voor zijn, of zelfs maar voelen, dat bestaat niet in ons dorp Curaçao, en daarom verandert er ook nooit wat want niemand wordt ergens op afgerekend. Het is altijd de schuld van “een ander”.