ingezondenCURAÇAO – CURAÇAO – Spraakmakend nieuws, knallend evenement of sportief hoogstandje, soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Vandaag heeft Green Force een boodschap aan de Curaçaose politici over de Isla-raffinaderij.

De regeerders van ons land moeten binnenkort een beslissing maken over de toekomst van de raffinaderij (hadden dat al lang moeten doen). Of zij de expertise hier voor hebben, is maar de vraag. Vaak worden beslissingen hier op Curaçao genomen aan de hand van emoties en banden, dan aan de hand van weloverwogen redenen.

Recentelijk hebben we 400 PPM (particulen per miljoen) CO2 bereikt in onze atmosfeer. Een stijgende trend die veroorzaakt wordt door de mensheid en die uiteindelijk zal leiden tot de uitdunning van de wereldbevolking en de uitroeiing van vele soorten dieren, planten en insecten. Hoe snel dit zal gebeuren is afhankelijk van ons allemaal. Het water dat we gebruiken, de energie die we consumeren, het voedsel dat we eten en het afval dat we produceren, staan allemaal in verband met elkaar en dus ook met onze toekomst. CO2 is een van de gassen die de opwarming van de aarde veroorzaakt.

Volgens vele raporten is de Isla-raffinaderij toe aan vernieuwing of sluiting. Aangezien Curaçao niet over de fondsen beschikt voor vernieuwing, zou het alleen maar logisch zijn om te gaan zoeken naar alternatieven. In de tussentijd worden er rapporten geheim gehouden om mogelijke investeerders om de tuin te leiden, mochten zij in deze raffinaderij willen investeren. Of dit Curaçao schade toebrengt moet men zelf maar evalueren. In mijn opinie als eigenaar van Green Force denk ik dat je met zo een grote onderhandeling geen geheimpjes onder de mat moet willen vegen die je later parten kunnen spelen als niet-eerlijke partner of als schadeclaim.

Dat allemaal terzijde. Het gaat om de toekomst van de gehele mensheid, niet over alleen Curaçao. Het is gewoon zo dat wij op dit eiland en met deze raffinaderij, behoren tot de top vijf van meest vervuilende landen per capita (per hoofd van de bevolking). Niets om trots op te zijn dus. En dit wordt in stand gehouden door de heren politici.

Even als vergelijking: als je een auto hebt en je krijgt een lekke band, moet je die lekke band vervangen. Als je daar de centen niet voor hebt, dan moet je stoppen met autorijden, anders gaat je auto kapot en ziet hij er heel anders uit. Als we nu van de auto onze planeet maken en de autoband zou de Isla zijn, dan krijg je: “Om deze wereld te redden hebben we vele aanpassingen nodig, een van ze is de vervanging van de raffinaderijen die deze wereld vervuilen, als je daarvoor de centen niet hebt, dan moet je stoppen met die raffinaderijen, anders gaat de wereld er heel anders uit zien.”

De enkele banen die verloren zullen gaan, kunnen opgevangen worden door omscholing en natuurlijke afvloeing door ouderdom en/of pensioen. De Valero-raffinaderij op Aruba is ook gesloten en daar heeft 60 procent van de mensen alweer een baan gevonden. Hoe dan ook, het gaat niet over die ongeveer 800 banen. Die mensen zullen er over 60-80 jaar niet meer zijn. Het gaat over de gehele wereld die oververhit raakt door de CO2 die uitgestoot wordt, en de grootse bron van deze gassen op dit eiland is namelijk de Isla-raffinaderij.

Alle geïndustrialiseerde landen zijn bezig met zich onafhankelijk te maken van olie en investeren in duurzame oplossingen. Zij weten dat het anders moet en zijn zich aan het voorbereiden op een nieuwe wereld waarin duurzame energie de toekomst is. Zij weten ook dat “peak oil” is bereikt: we vinden minder dan wat we opmaken. Zij zijn zich aan het wapenen tegen stijgende olieprijzen en alle ellende die daarbij hoort, zoals duurdere energie, duurder water, duurder voedsel en noem maar op. In de toekomst zullen alleen de rijke landen nog die dure olie kunnen betalen. Curaçao heeft geen economie waarin wij dure olie kunnen betalen. Met de duurdere olie zal het transport van goederen duurder worden, en dus ook het voedsel dat wij nodig hebben op het eiland om de huidige bevolking in stand te houden.

Curaçao is niet zelfvoorzienend in zijn voedsel, dus moet het geïmporteerd worden. Belangrijker nog is dat het voedsel dat we hier produceren zal lijden onder de stijgende temperaturen die gepaard gaan met de stijging van de vervuiling in de lucht. Dezelfde vervuiling die wij veroorzaken op het eiland door malafide milieuonvriendelijke praktijken, zoals die van onze raffinaderij, in stand te houden.

De beslissing moet niet gaan over de toekomst van de Isla-medewerkers, niet over de toekomst van de raffinaderij. Het moet gaan over hoe wij willen toedragen aan een gezondere wereld, hoe wij van die lijst af willen als meest vervuilende landen per capita, hoe wij er voor gaan zorgen dat alle toekomstige generaties, niet alleen op Curaçao, maar over de hele wereld, zullen kunnen genieten van een schonere lucht, duurzame energie en een wereldtemperatuur die het leven op deze aardbol kan bevordenen zonder verlies van mensenlevens en biodiversiteit.

We zijn niet alleen op deze wereld, we zijn onderdeel ervan, en we hebben allemaal deze wereld in bruikleen van onze toekomstige generaties. Toekomstige generaties die nu al zullen lijden onder onze huidige productie en consumptie praktijken. We zijn al te laat om het terug te draaien, maar we kunnen wel inperken hoe groot de schade wordt. Als laatste, heren politici, het openhouden van Isla draagt op geen enkele manier toe aan een duurzame wereld. Waarom zou u dan zoiets openhouden?.

6 reacties op “Ingezonden: Isla en de beslissingen die we moeten maken”

  1. Las vandaag dat we de upgrade als eerste optie gaan nastreven, maar…..het alternatief wordt ook meegenomen. Typisch geen beslissing dus. Maar dat is op Curaçao heel gewoon want geen beslissing is immers ook een beslissing toch?

    Na 2019 sukkelen we gewoon door met deze oude troep, daar zal het wel op neerkomen. Beslissen zit niet in onze genen, we kunnen dat niet en dat blijkt uit zoveel.

  2. @ Philippe Maaskant,

    Niet helemaal mee eens, want er is wel een overschot aan raffinage capaciteit, doch dat komt alleen doordat er een tekort aan raffinage capaciteit bestaat op een ander vlak.

    Ik ben geen olie deskundige, maar het schijnt dat je zware aardolie niet kunt raffineren in een installatie voor lichte aardolie. Zo hebben ze in de VS hele installaties om moeten bouwen om aan de huidige vraag te kunnen voldoen.
    De olie uit Venezuela verandert natuurlijk niet van samenstellng en kan daarom zeer goed in deze raffinaderij worden behandeld.
    Ik vraag me alleen af…………….waar zou Venezuela naartoe moeten wanneer deze raffinaderij niet meer zou bestaan. De kosten zouden zo hoog worden dat het voor Venezuela een enorme aderlating zou worden en derhalve hebben ze weldegelijk een enorm belang bij het handhaven van deze raffinaderij.
    Dat belang versterkt de onderhandelingspositie en daar moet Curacao gebruik van maken. Niets zoeken naar een partner, gewoon ‘take it or leave it’ op tafel leggen oftewel Venezuela moderniseert deze raffinaderij en zo niet dan wordt deze gesloten.
    Ze kunnen geen kant uit, dus moeten dit wel accepteren Ze zullen het echter pas doen wanneer ze beseffen dat we hier geen belang meer hechten aan het wel of niet handhaven van de raffinaderij.
    Op het moment dat ze doorkrijgen dat we voor hetzelfde geld de raffinaderij gaan sluiten zal men wel met geld over tafel komen.
    Hoop alleen dat onze onderhandelaars dat spelletje kunnen spelen, maar vrees het ergste.

  3. @Edgar, Curacao zal niet veel te eisen hebben. Gelezen wat het sluiten van de ISLA ons gaat kosten? Ook dat geld is er niet. PDVSA kan rustig doorwerken, die vragen niet om een upgrade vanwege milieu eisen.

    RdK zoekt wel naar een partner voor PDVSA, maar die wil niet praten.
    Waarom zouden ze? Er worden wereldwijd raffinaderijen gesloten die niet rendabel zijn. Nog meer nieuwe capaciteit wordt gebouwd. Rara, wie gaat er dan investeren in Isla? Niemand dus. Wat gaat er gebeuren? PDVSA doet niks, Curaçao kan niks.

    Stil worden straks de deals met PDVSA verlengd, maar dan tegen betere voorwaarden voor PDVSA en lagere opbrengsten voor Curaçao en een vrijwaring voor alle aansprakelijkheid voor PDVSA.

    PDVSA weet dat ze alleen maar hoeven af te wachten. Nergens aan mee werken en in 2018 roepen dat de werkgelegenheid op Curaçao in gevaar komt.

  4. Een goed verhaal, voor iedereen begrijpelijk. Olie is aan het verdwijnen als brandstof. Je kunt er overigens veel nuttiger dingen mee doen dan voertuigen op laten rijden. Nu nog de mensen die hier zijn gekozen om het land te besturen zo wijs krijgen. De corruptici onder hen zullen zich met hand en tand verzetten en veel geschreeuw veroorzaken , in koor met de vakbonden.
    Vernieuwend denken is hier helemaal uit den boze. Mark my words. Al hoop en bid ik ,dat uw verhaal ook in de Staten wordt omarmd door een meerderheid.

  5. Reeds 25 jaar geleden zou de ISLA werk gaan maken van het plaatsen van filters op de schoorstenen, renovatie van de raffinaderij etc.
    In al die jaren erna hebben ze letterlijk niets geïnvesteerd, behalve dan het hoogst noodzakelijke.
    Nu komt het eind van het contract er aan en dat zou voor deze regering een prima kans zijn om eisen te gaan stellen.

    De raffinaderij mag van mij eventueel wel blijven bestaan, maar alleen wanneer deze compleet wordt ge-upgrade naar de maatstaven van tegenwoordig. Het voordeel is ook dat we dit nu kunnen eisen omdat er immers een goed alternatief is. Daarmee kunnen we de druk op Venezuela fors opvoeren.
    WIl men de raffinaderij behouden ?
    Prima, investeren en wel geheel op eigen kosten.

    WIl men de investering niet plegen ?
    Ook prima, raffinaderij ontruimen en overgaan tot het plan om het hele terrein om te bouwen tot een andere bestemming.

    Nu maar hopen dat onze onderhandelaars zich eens laten leiden door het landsbelang en niet door het eigen belang. Helaas vrees ik dat zij alleen voor het eigen belang zullen gaan en misschien moeten we daarom maar simpelweg kiezen voor het afbreken, dan lopen we immers niet het risico dat we weer met een kluitje in het riet worden gestuurd.

  6. @ Isla en de beslissingen die we moeten nemen
    “Vandaag heeft Green Force een boodschap aan de Curaçaose politici over de Isla-raffinaderij. In mijn opinie als eigenaar van Green Force denk ik dat je met zo een grote onderhandeling geen geheimpjes onder de mat moet willen vegen die je later parten kunnen spelen als niet-eerlijke partner of als schadeclaim.”

    Vraag; Als eigenaar van Green Force; Spreekt u dus op persoonlijke titel? Wie bent U.
    Wat kunt u vertellen over een begroting wat de kosten zijn van het opruimen etc van de Isla, waar komt het geld vandaan? (Curaçao zelf kan nimmer een garantie geven want de staatskas is leeg). Het bouwen van woningen etc kost ook geld, wie investeert daarin?
    Kom op Green Force. Bovenstaand verhaal is mooi maar het gaat tenslotte om de centjes, maak eens een financieel plaatje.
    U verzamelt petflessen en aluminiumblikjes. What about bv glas,papier,oude kleding en karton (laatste van de Supermarkets). Brengt dit soms geen geld op?
    Dan zijn er nog legio milieu onvriendelijke goederen waar geen mens naar omkijkt. Oude auto’s, banden, bouwafval, chemisch afval, olieproducten en ga zo maar door.
    Als we Curaçao echt schoon willen krijgen lijkt het mij dat met het opruimen en recyclen van
    bovengenoemde produkten eerst maar eens een aanvang genomen moet worden.
    Zo lang de Isla milieuverontreinigend produceert zal ook de mentaliteit van de bewoners niet veranderen.
    De overheid zal de milieuwetten op korte termijn moeten invoeren EN daarop toezien. Het is al lang 12.00 uur geweest.