• Recente reacties

    • Facebook

    • Twitter

    • Validator w3.org

    ingezondenCURAÇAO – Spraakmakend nieuws, knallend evenement of sportief hoogstandje, soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Vandaag staat Jeanny Cratz stil bij de sociale zekerheid van het eiland en de herdenkingen van de komende week.

    Op 1 juli herdenken wij dat 150 jaar geleden slavernij is afgeschaft. Op 2 juli herdenken wij de totstandkoming van het eilandelijke bestuur van Curaçao. De eilandsraad en dus het ontstaan van de aan het Statuut gekoppelde decentralisatie van macht waardoor de huishoudelijke aangelegenheden direct de verantwoordelijkheid werden van eilandbesturen c.q. landskinderen. Curaçao kreeg het heft in handen. Voor 1951 had Nederland wel gestaan op invoering van een basis aan sociale voorzieningen die rechten gaven aan marginale groeperingen.

    De geschiedenis toont duidelijk aan hoe de mens zich bedient van de vertrapping van andermans recht om hogerop te komen. Met de eis van sociale wetgeving voor de introductie van een nieuwe grondwet die naar zelfbestuur van de eilanden heeft geleid, heeft Nederland duidelijk het sein gegeven dat zelfbestuur geen pracht en praal voor sociale bergbeklimmers mag inhouden, maar de burger moet dienen.

    De sociale wetten richten zich dus tegen de mens in de handen van liefdadigheid en de wil van anderen. Dat de Nederlandse wetgever geen greep in het duister heeft gedaan, bewijst de huidige strijd tegen mensenhandel, de extreme expressie van rechteloosheid en moderne slavernij. Met de viering van de feestdagen op 1 juli en 2 juli 2013, moeten wij ons bezinnen waartoe sociale wetten in het leven zijn geroepen. Zij dienen niet als machtsinstrumenten voor degenen die de wet op de een of andere manier mogen uitdragen. Zij zijn constitutionele eigendommen van het volk.

    Waar blijven wij met de viering van afschaffing van de slavernij? Hoe reëel zijn wij? Wat doen wij als uitvoerders (binnen en buiten de politiek) van de kern van onze constitutie ergo het welzijn van alle burgers waarvoor gemeenschapsgelden worden aangewend? Gedurende de afgelopen maanden heb ik mij ingezet voor onderzoek naar onze sociale wetten en voornamelijk de AOV (ik val niet onder AOV Curaçao). Ik ga terug naar Bismarck om de rechten van AOV-trekkers te steunen. Daarna zal ik doorstoten naar onze jongere groepen die in sociale mistoestanden verkeren. Ik zal aantonen dat de huidige sociale pakketten niet deugen en in plaats van verlichting van de doelgroepen, juist de financiële verlichting van de doelgroepen in de weg staan.

    Mijn rapportage, conform de eigentijdse eisen en heel begrijpelijk voor iedereen, is door mij persoonlijk gefinancierd. Ik zeg alle groepen die zich inzetten voor de rechten van onze marginale burgers, mijn hulp toe en ik weet het kaf van het koren te scheiden. Op jonge leeftijd ben ik opgestaan voor Curaçao. De kern is niet veranderd. Drie woorden waarop de universele rechten van de vrije mens steunen: “pan, pas, libertat” (brood, rust en vrijheid).

    Slavernij is pas afgeschaft wanneer sociale rechten en geen aalmoezen de mens dienen. Het volk dient het volk pas als de constitutionele uitvoerder dus uitvoerder of bewaker blijft en de door de wet begunstigde dus dan ook direct begunstigd wordt.

    www.versgeperst.com