CURAÇAO – Spraakmakend nieuws, sportief hoogstandje of een knallend evenement, soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Arthur Donker stuurde een stuk over zijn visie op de voorwaardelijke vrijlating van levenslang veroordeelde gevangenen.

Lees ik in het AD dat de Raad van Advies van oordeel is dat het artikel in het wetboek van strafrecht, dat betrekking heeft op het al of niet voorwaardelijke vrijlating na twintig jaar gevangenschap van een levenslang veroordeelde, zonder meer geschrapt moet worden omdat het als inhumaan gekwalificeerd kan worden. Ik kan mij hier toch zo kwaad om maken, want ik ga ervan uit dat deze mensen niet bepaald dom zijn en dat zij toch zulke uitlatingen durven te doen.

Ze vergeten een belangrijk aspect, de slachtoffers, die wél voor de rest van hun leven veroordeeld zijn, die met de trieste herinneringen moeten leven. Gezinnen die uit elkaar gerukt zijn omdat één of andere halve gare er op uit was een gouden ketting te stelen en het slachtoffer heeft doodgeschoten. De vader die opeens er niet meer is, de hypotheek van het huis die niet meer betaald kan worden omdat het gezinshoofd er niet meer is, dat je uit je eigen huis moet, omdat meneer te beroerd was om werk te gaan zoeken en liever mensen berooft en het leven van de slachtoffers bewust kapot maakt. What about hun levenslange straf?

Het kind dat aangerand wordt, die de rest van haar leven met een trauma verder moet gaan, wie heeft medelijden met haar? De ouders die elk jaar weer op de sterfdag van hun kind eraan herinnerd worden dat hun kind weggerukt is uit hun leven, wie denkt aan hun?

Laat me niet lachen, de slachtoffers levenslang verdriet, de daders ook levenslang! En wie kwam met dat prachtidee? Wie anders, onze grote vriend Wiels, want die moest opkomen voor een zielepoot die een kind van zes heeft aangerand en vermoord, die levenslang heeft gekregen! Ja, zielig, zolang het niet jouw kind is!

7 reacties op “Ingezonden: levenslang inhumaan?”

  1. Rignald levenslang is geen 20 jaar hoor. Misschien wel in de Nederlandse strafrecht systeem. Levenslang is Cadena Perpetua Voor de rest van je leven.In America kennen ze zelfs 2 maal levenslang.Dat betekend dat je in je volgende leven ook levenslang heb.

  2. Levenslang is volgens mij geen levenslang toch? Maximaal 20 jaar?

  3. Ik ben ook volledig met dhr Donker eens. Ik ondersteun zijn visie.Het wordt tijd dat dhr Wiels als eerste onderwerp van zijn takenkabinet de strafrechtsysteem van Curacao aanpast. Dat als je een wreeddadige moord pleegt en je bent schuldig bevonden door de rechter dat je een zware straf krijgt afhankelijk van de gewelddadige manier tot maximaal levenslang. Eenmaal een moordenaar altijd en moordenaar. Voorwaardelijke vrijlating moet gewoon afgeschaafd worden.Het leegroven van de Staatskas kan ook erbij worden gerekend als zware misdrijf voor levenslang.Laten wij maar kijken of Wiels de lef heeft om dat systeem ook te wijzigen. Als het aan het Curacacose volk ligt wordt er binnen de kortste tijd op Curacao de doodstraf ingevoerd want dit loopt nu al een beetje uit de hand. De kriminelen beginnen meer recht te krijgen dan het volk. Wij moeten op Curacao andere soort rechters krijgen en geen zacht gekookte eitjes. Rechters die zwaardere straffen durven uit te delen dan wat nu het geval is. Daar zit het volk al jaren naar te wachten of het systeem te veranderen in een volksraad systeem net als America. De volksraad moet na een Rechtelijke uitspraak gaan oordelen of het Rechtelijke uitspraak conform de eisen zijn van het volk, familieleden en slachtoffer. Jammer genoeg zijn we verbonden aan het Nederlandse rechtsysteem die onderworpen is aan de Internationale mensen rechten commitee. Dan rest er voor Curacao niets anders dan snel op een rechtvaardige manier de onafhankelijkheid te bewerkstelligen om af te zijn van dat rechtsysteem die een harde aanpak tegen houden. Als Curacao dit rechtsysteem handhaaft zal het in de toekomst moeilijk zijn te leven op dit prachtige eiland. Niet vergeten ik ben een Curacaonaar en ben niet verbonden aan geen enkele politiekepartij. Dit is mijn bescheiden mening.

  4. Staat weer als een deur 🙂

    Slachtoffers van misdrijven hier op Curacao staan nog immer veel te ver van de rechtbank. Als het misdrijf al door het OM tot de rechtbank gebracht wordt.

    Grofweg 99,5% van de slachtoffers heeft niet gevraagd om een pistool op zijn hoofd, de gebroken botten, of verkrachting. Veroordeling vanuit de Curacaosche maatschappij valt hen wel ten deel. En in die 10% kans dat het geval de weg naar de rechter maakt, is de strafmaat veelal in geen verhouding tot het leed dat het slachtoffer heeft meegemaakt.
    
Een uitzondering daargelaten waar de rechter een paar krasse woorden wijt aan het onrecht dat een slachtoffer wordt aangedaan, zien we ook bij de rechtspraak hier nog vaak mijdend gedrag. Daar voelt een slachtoffer zich bepaald niet beter door. Sterker, slachtoffers hebben vanaf het moment dat ze ongevraagd slachtoffer worden, daar bovenop een gevoel dat ze vanuit de maatschappij al veroordeeld worden, en dat is ook vaak zo. Lees maar eens naar de reacties hier op Versgeperst naar overval slachtoffers. “zal wel in de drugs hebben gezeten” “verdacht dat ze dit of dat deed” “ze kleedde zich te sexy”, “eigen schuld had ze maar niet dronken moeten worden en bij hem in zijn auto moeten stappen” etc. Vanuit het onderwijs zal steevast moeten worden gewezen op het feit dat een slachtoffer niet om een misdrijf heeft gevraagd, maar dat de misdadiger zelf dacht een misdrijf te moeten begaan!

    En een jaar later bij de rechtbank krijg een slachtoffer doorgaans niet eens de kans je zegje te doen van hoe je denkt of wat je hebt gevoeld over wat je is aangedaan. Hoog tijd dat tenminste dat mogelijk wordt in de rechtspraak hier.

  5. En weer ontbreekt de naam Wiels niet. Typisch toch?

  6. Kijk eens naar waar een bijna 100% aantal stemmen vandaan kwam voor Wiels, dan weet je waarom hij dat heeft gezegd. Hij is erg populair in Bon futuro.

  7. Helemaal met Donker eens! Ik denk zelf eerlijk gezegd dat het hier veel meer gaat om de centen. Hoorde net op het nieuws, dat een derde van de gevangenissen moet sluiten, er is geen geld meer voor! De gevangenen krijgen in plaats daarvan huisarrest. Nou, dat is erg, dat wil ik ook wel. Ben nogal een huismus, dus als ik over de schreef ga, kom maar op met dat huisarrest oftewel ‘betaalde vakantie thuis’!! Filmpje kijken, boekje lezen, spelletje doen met iedereen die wel gewoon bij jou op bezoek mag komen, what’s the problem?!

    Het probleem van de “onevenredige vergelding”, zoals het wel wordt genoemd, speelt in alle Europese landen een rol. Het begint er al mee, dat slachtoffers zich in de uiteindelijke rechtszaak niet mogen en kunnen laten vertegenwoordigen door een advocaat, die de rechter(s) uitlegt wat de vreselijke gevolgen zijn van de betreffende misdaad. Je moet er als slachtoffer maar op vertrouwen dat de Openbaar Aanklager goed en medelevend met jouw “zaak” omgaat en zich niet om laat lullen. Schadeloosstellingen zijn in NL zeer minimaal. Ik heb zelf een keer, nadat mijn autoradio was gestolen, van het OM een briefje gekregen dat ik maar niet moest vorderen, want de dief was toch een junk zonder geld. Tja, als je zo omgaat met het “recht”, dan gaat dat dus geheid mis met de samenleving.

    Als het dan al tot een veroordeling komt, dan zijn de verzachtende omstandigheden voor de dader zwaarder wegend, dan de gevolgen van de misdaad voor het slachtoffer, dus wordt het meestal een of een paar jaar zitten, een taakstrafje of vooral heeeeeel veel hulp. . . voor de dader. Het slachtoffer zoekt het maar uit.

    Probleem is,dat een ‘echte’ notoire misdadiger niet helemaal beschikt over alle benodigde geestelijke vermogens. Als je ‘normaal’ bent doe je bepaalde dingen nou eenmaal niet. Veel meer daders zouden, na hun gevangenisstraf, dus gewoon naar een inrichting moeten, zodat ze niet meer in de maatschappij terug komen. Niks met een enkelbandje thuis, gewoon naar een gesticht en wegwezen! Maar ja, dan is er na een paar jaar altijd wel weer een geite-wollen-sokken psych die zo’n mafkees met proefverlof stuurt en geheid dat zo’n mafkees dan weer de fout in gaat, daar hebben we inmiddels boeken vol voorbeelden van.