CURAÇAO – Spraakmakend nieuws of een knallend evenement, soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Vandaag schrijft Chris Schmitz een open brief aan het demissionaire interim-kabinet over de bestemmingswijziging en ontwikkelingen bij Oostpunt.

Aan: minister van Algemene Zaken Stanley Betrian, minister van Verkeer, Transport en Ontwikkeling Dominique Adriaens en minister van Volksgezondheid, Milieu en Natuur Stanley Bodok.

Bij deze een verzoek tot openheid inzake de bestemmingswijziging en ontwikkelingsplannen Oostpunt. De tijdens de hoorzitting naar voren gebrachte rapportage komt niet overeen met de bestaande realiteit en de voorgestelde bezwaarprocedure is niet conform de EROC die in dit geval nog steeds van toepassing is.

De met overheidsgelden betaalde consultant heeft tijdens de hoorzitting een volkomen eenzijdig en onvolledig rapport gepresenteerd over de ecologische en economische effecten van de voorgenomen ontwikkelingen: De voorgestelde “beschermende maatregelen” zijn van puur cosmetische, economische en bouwtechnische aard. De koraalriffen werden geclassificeerd als niet essentieel verschillend van die van de rest van het eiland. Dit is een wetenschappelijke blunder van de eerste orde. De ecologische en economische gevolgen van vernietiging van het koraalrif zijn in de studie niet meegenomen. Dit geeft een vertekend beeld van de realiteit waarmee wij in de toekomst geconfronteerd zullen worden.

In verband met bovenstaande enkele vragen:
Waar is de input en betrokkenheid van het Ministerie van Volksgezondheid, Milieu en Natuur bij deze plannen die zo’n vergaande gevolgen hebben voor natuur en milieu?

Waar is de input van CARMABI en andere gerenommeerde internationale onderzoeksinstituten met betrekking tot de ecologische gevolgen van de voorgenomen ontwikkelingen? Het kan niet zo zijn dat resultaten van tientallen jaren lopende onderzoeken van topwetenschappers en internationaal erkende en gewaardeerde instituten niet worden meegenomen in de besluitvorming.

Waar is de input van LVV en het CTB met betrekking tot de economische gevolgen voor de visserij, het duiktoerisme en de te verwachten schade aan kust en baaien tengevolge van het verdwijnen van de beschermende koraalriffen (niet alleen voor Oostpunt maar voor de hele zuidkust)?

Waar is de input van Afdeling Wetgeving en Juridische Zaken in de door de overheid gepresenteerde inspraakprocedure die niet overeenkomt met de wettelijk vastgestelde procedure in de EROC? Door de huidige opgelegde beperkingen wordt een groot aantal lokale belanghebbenden, investeerders, de internationale wetenschappelijke wereld en internationale natuur en milieuorganisaties buiten spel gezet.

Resumerend kan ik niet tot een andere conclusie komen dan dat het gepresenteerde rapport zeer eenzijdig en onvolledig is, lokale en internationale expertise niet in de studie is meegenomen en het er op lijkt dat de overheid en/of opdrachtgever bewust gekozen heeft/hebben voor deze benadering om de voorgestelde bestemmingswijziging en ontwikkelingsplannen te kunnen doordrukken.

Ik verzoek u dringend om:
• Een objectief rapport te laten samenstellen en een hoorzitting te organiseren waarin de natuur/milieuaspecten en de niet meegenomen economische gevolgen van de bestemmingwijziging en ontwikkeling van Oostpunt aan de orde komen.
• Deze gegevens in de evaluatie en besluitvorming mee te nemen.
• De bezwaarprocedure conform de EROC te laten plaatsvinden.

5 reacties op “Ingezonden: verzoek tot openheid Oostpunt”

  1. Schmitsz is reeds een koning, hij ambieert nu om een keizer te worden.

  2. @ Nardy. Misschien was ik wat te lang van stof onder.

    Ben je wellicht van vrouwelijke kunne?:-) Nee hoor, Nardy, je hebt het duidelijk en zo kort mogelijk uitgelegd zonder de gebruikelijke Curacaose herhalingen, want anders had het dubbel zo lang geworden.

  3. @Nardy Bedankt voor je toelichting. Dit schept weer eenheel ander licht over de zaak. Met de inzet van alle deskundigen moten we kunnen komen tot een duurzame ontwikkeling van Oostpunt. We hebben heel hard en heel snel nieuwe buitenlandse inversteerders nodig om onze economie een boast te geven.

  4. Misschien was ik wat te lang van stof onder. Maar waar het op neer komt is dat de overheid conform de rechterlijke uitspraken het bestemmingsplan aanpast van een onrechtmatige situatie naar een rechtmatige.

    En als er staks projectplannen worden ingediend mag iedereen gewoon meepraten.

  5. Mijns inziens gaat Chris Schmitsz in zijn derde betoog in een paar weken aan enkele essentiele zaken voorbij:

    Rufus S zei het in zijn comment zo mooi: “Het betoog van Schmitsz is weer hetzelfde als sinds de jaren 90, toen hij ook mondstuk was van zelfde groepje die zich steeds eigenaartje willen maken van andermans terrein, op kosten van de gemeenschap. Dat is niet alleen bj Oostpunt het geval. Ze denken niet aan anderen, maar zelf lekker heerlijken ten koste van Curacao. Willie Maal heeft altijd gepleit voor gecontroleerde duurzame ontwikkeling van delen van Oostpunt en heeft telkens gerechterlijk gelijk gekregen over 20 jaar lang.”

    En voor alle duidelijk, de Familie Maal werd destijds niet betrokken bij de gewraakte EOP beslissing van 20 jaar terug. Sterker, ze werden niet eens gehoord bij het vorige EOP over hun eigen land. Er was GEEN ENKEL ONDERZOEK in het kader van het EOP, noch door DROV, noch CARMABI, noch STINAPA, noch wie dan ook vooraf gegaan aan de beslissing om de achtertuin van de Maals conserveringsgebied te noemen. Er werd naar de kaart gekeken en bepaald dat het conserveringsgebied werd. Zelfs de verschillende rechters in deze zaak vonden dit onaanvaardbaar.

    En itt tot het beeld wat Schmitsz en de zijnen proberen neer te zetten: de familie Maal altijd voorstander gebleken, in woord EN daad, van natuurbescherming en behoud hiervan. Zie hoe het erbij staat. Die bescherming heeft de familie Maal kogelgaten in hun huis gekost. Ook het bewaken en vrijhouden van hun tuinperk van de nodige coke-traffikers, alsmede Isla-directeur Pedro Jiménez bleek bepaald geen sinnekuur. Maal is meerdere malen getrakteerd op grove mishandelingen en het nodige lood.

    Kan Chris Schmitsz nog zoveel roepen vanachter zijn pen, woorden zijn maar woorden. Maal heeft meerdere malen bewezen voor duurzame ontwikkeling te zijn, alsmede de natuur te beschermen, ten kosten van hopi plaka en de mentale en fysieke gezondheid van zijn familie en hemzelf. Nu is het woord dus aan de overheid. Pas als de echte ontwikkelingsplannen en milieu-impact nader geconcretiseerd wordt komt Schmitsz weer aan de beurt.