CURAÇAO – Spraakmakend nieuws, een knallend evenement of sportief hoogstandje, soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Vandaag geeft Willam ‘Junior’ Millerson zijn mening over de Curaçaose Sport & Olympische Federatie.

Tijdens een informatie avond georganiseerd door CSF op 13 september hebben Roy Bottse en Rein Persaud zich in sterke bewoordingen uitgedrukt tegen jegens mij persoonlijk Junior Millerson, en jegens het het voormalige NAOC bestuur. Ik werd zelfs beticht van intern a-patriotsch verraad. Ik zou duidelijkheidshalve in verband hiermee het volgende voorop willen stellen:

In  2007 organiseerde de afdeling DCE samen met de toenmalige gedeputeerde Alcal-Walle een symposium over sport in de ITC. Gedurende dit symposium antwoordde Roy Bottse op vragen van de zaal over het te volgen proces. Zij stelden dat zij wisten dat het IOC een Olympisch Comité voor Curaçao niet zou erkennen. Zodra zij die beslissing van het IOC zouden ontvangen zou begonnen kunnen worden met een proces tegen het IOC in de CAS(Court of Arbitration in Sports).

Met andere woorden: zowel Bottse als Persaud wisten van te voren dat zij nul op het request zouden krijgen en dat zij dan tegen het IOC zouden procederen. Nu dat zij compleet gefaald hebben in hun intentie om toch direct door het IOC erkend te worden, willen zij de schuld op anderen  schuiven. Het doet me denken aan  een voetballer die op doel schiet en mist, om vervolgens de schuld te geven aan de omstandigheid dat  het doel te klein was of dat hij een scheve  voetbalschoen droeg.. Zij accepteren nooit enig blaam in eigen falen. ‘It’s always someone else’.

Om mij ervan  te beschuldigen dat ik ervoor gezorgd zou hebben dat het IOC de CSF geen erkenning wil geven is super belachelijk. Trouwens als ik het IOC in die zin kan beïnvloeden, dan had ik zeker veel andere onmogelijke zaken  kunnen regelen. In maart van dit jaar, toen het NAOC nog erkend werd door het IOC, werd ons tijdens een bezoek aan het IOC in Lausanne gevraagd om de nodige stappen te ondernemen tegen CSF wiens naam veranderd had in CSOF. Wij moesten de procesgang tegen CSF beginnen, daar het NAOC het IOC hier vertegenwoordigt tegen het onwettig gebruik van de Olympische ringen en het woord Olympisch.

Wij hebben toen duidelijk gesteld dat wij niet in staat waren dit te doen en dat het wenselijk was dat het IOC zelf dat proces moest oppakken. In mijn correspondentie richting IOC heb ik het IOC gevraagd om spoed te maken in dit proces. Dus in feite heb ik CSF geholpen om het daarheen te leiden dat het IOC zo spoedig mogelijk beslist, zodat zij kunnen aanvangen met hun CAS proces tegen het IOC. Ik begrijp eigenlijk niet waarom zij nu zo’n drukte maken.

Alles wat zich nu afspeelt is sinds 2007 beland in een persoonlijke sfeer. Vanaf het moment dat ik de afstudeerscriptie van Roy Bottse betiteld heb als onrealistisch is hij begonnen met felle persoonlijke tirades tegen mijn persoon. Ik heb zelfs e-mails van Botsse ontvangen waarin hij mij voor homo (bruinwerker) uitmaakte. In de pers werd toentertijd deze handelswijze zelfs afgekeurd.

Voor wat betreft Rein Persaud kunnen we  kort zijn. In het  2000 was Persaud medewerker van de toenmalige minister wijlen Stanley Lamp. Door zijn constante tegenwerking van het NAOC en de sport heeft het NAOC hem tot persona non-grata voor de Olympische beweging bestempeld. Sindsdien blijkbaar haat Persaud alles wat met het NAOC en Junior Millerson te maken heeft.
Om te bewijzen hoe kwaadwillig Persaud is, het volgende: op 14 September jl. gedurende het programma van Gonzalo Cuales via radio Z86 deelde hij mee dat gedurende de informatieavond van het CSF  iemand uit de zaal voorgesteld zou hebben om Junior Millerson tot persona non-grata van Curaçao te betitelen. Bij navraag bij verschillende mensen die op de informatie avond aanwezig waren, is naar voren gekomen dat deze bewering niet op waarheid berust.

Feit is dat beide personen absoluut  goed weten dat een Curaçaos Olympisch comité onder de huidige regelgeving niet haalbaar is. De  Olympic charter staat dit niet toe. Vanaf 1996 toen het IOC de Olympic Charter wijzigde in die zin dat vanaf dat moment het IOC slechts Olympisch comités van volledig onafhankelijke landen erkende, heeft geen enkel land dat niet onafhankelijk is IOC erkenning gekregen. In plaats van een constructieve dialoog aan te gaan met de mensen van de Olympische beweging heeft de CSF  gekozen voor de weg van een onelegante benadering, aangestuurd door Botsse en Persaud.

Ik kan me indenken dat Bottse kost wat het kost vecht om zijn onrealistische scriptie waar te maken. Ik vind echter wel dat dit niet ten koste van onze sport dient te gaan, Hij moet gewoon inzien dat de ingeslagen wegen niet tot succes zal leiden.

Persaud op zich is een apart geval. Duidelijk is dat op zeer machiavellistische manieren teksten van brieven en dergelijke anders geïnterpreteerd worden voor eigen belang en om eigen falen te verhullen. Laat mij nogmaals duidelijk stellen, dat wij allemaal willen dat Curaçao tot de Olympische beweging blijft behoren. Maar geloof mij,dat op de manier waarop  deze mensen het aanpakken zal het nimmer lukken. Of het moet zijn dat  Curaçao zo spoedig mogelijk onafhankelijk wordt.

Trouwens niet alleen in de sport hebben wij dit probleem. Kijk maar naar UN, UNESCO, Scouting international en zelfs Interpol. Ik betreur ten zeerste dat zoveel tijd gestoken wordt in negativisme, in plaats van dat CSF met hart en ziel werkt aan wat belangrijk is voor de Curaçaose sport. Tot overmaat van ramp organiseert CSF een informatieavond, waarbij het merendeel van het bestuur niet aanwezig is. Als deze zaak zo belangrijk is voor CSF, dan hadden zij de avond moeten uitstellen en organiseren op een andere avond waarbij het bestuur voltallig aanwezig kon zijn.

Mijn verontschuldiging voor dit alles, maar ik moest mijn hart uitstorten.

Ik wens van harte dat CSF eindelijk ten behoeve van de vooruitgang van de sport en onze jeugd zal werken. Ik ben  gedurende enkele jaren voorzitter van CSF geweest en het spijt me te moeten toezien  zien hoe de CSF achteruit is gegaan, gegijzeld door enkele mensen die hun eigen agenda hebben. Ik vind het overigens zelfs wonderlijk dat  Bottse en Persaud tegenwoordig namens CSF het woord voeren.

Junior Millerson
Wil jij iets delen met de wereld? Mail je ingezonden brief naar: redactie@versgeperst.com

1 reactie op “Ingezonden: CSF en IOC”

  1. Grappig is dat Mr. Millerson voortdurend naar het verleden verwijst en erg frappant dat hij niets van de feitelijke inhoud van zijn correspondentie richting IOC vertelt. Het doet mij denken aan een voetballer die op doel schiet en scoort, maar in zijn eigen doel. Vervolgens de schuld geeft aan de rest omdat wij met zijn allen aan het verliezen zijn.

    Naar mijn mening was de weg naar erkenning een stuk korter zijn geweest als NAOC zijn statuten zouden aanpassen en NAOC benoemen naar C.O.C., Curaçao Olympic Committee.