CURAÇAO – Spraakmakend nieuws, een knallend evenement of sportief hoogstandje, soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Vandaag uit John Baselmans kritiek over de bereikbaarheid van de ministers.

De kranten, radio en TV hebben dagelijks wel berichten over delicten of ongeregeldheden. Sinds kort hebben we een minister van Justitie die precies weet waar dat allemaal aan ligt. Het zijn die ouders en de scholen. Het zijn die anderen die alles naar beneden halen, niet opvoeden en tekort schieten. Zo weet deze man dat met een heilig gezicht te verkondigen. Af en toe hoor je, dat hij intern wat zaakjes op wil gaan lossen. Maar beste mensen de rest moeten jullie zelf doen! Is zijn algemene boodschap.

Maar hoe is het gekomen?
Er is sinds langere tijden geen capabele leiding geweest. Zeer zwakke of geen werkelijke politieke leiders met een visie en menselijkheid. Ook hebben de politie en justitie laten zien dat ze lak hebben aan de burgers. We hebben geen tijd voor huishoudelijke wissewasjes. Wij doen wereldse zaken en pakken grote boeven! Aangiftes verdwijnen en zeer veel dubieuze zaken werden en worden nog beslist. Daarnaast hebben we ook regeringen gehad die absoluut nooit naar de bevolking luisterden. De bevolking is nodig om eens in de vier jaren te laten stemmen. Daarna laten ze de burger creperen, we hebben het te druk met belangrijkere (eigen) zaken.

Nu hebben we een frisse wind, een nieuwe regering en een team dat het aan gaat pakken. Wij burgers staan centraal en wij gaan mee praten in wijkplannen. Maar ook wat wij willen met bijvoorbeeld een ISLA of ons land. Wij burgers zijn belangrijk en wij worden gehoord. Toch heb ik een klein voorbeeldje hoe wij als burger staan in ons huidig landje.

Heer Schotte: 7 maal aangeschreven, niet één antwoord gekregen op de diverse onderwerpen.
Heer Wilsoe: 4 maal contact gezocht, scheept me af met een leugen en krijg hem niet te spreken.
Mevr Constantia: Neemt rapporten aan, laat meldingen van gestorven kinderen links liggen. Het is een instituut dat o zo goed werk doet. 5 maal benaderd, nooit enig gesprek/antwoord gehad.
Heer Koeiman: De man die het sociale wijkplan aanpakt maar zelf zo asociaal is! Hij is de man die na verschillende verzoeken me op mijn schouders klopte en beloofde “komende week gaan we praten”.
Heer Hakim: Kun je benaderen zoveel je wilt over de prijzen op Bandabou maar heer Hakim heeft het te druk met zijn eigen handel en wandel.
Heer Cooper: Een zeer goede man, alleen hij laat je in de kou staan en wil liever wegpiraten beschermen dan dat hij de moeite neemt om te komen kijken waarom er regelmatig kinderen in de rooi belanden.
Heer Jansen: Enkele malen aangeschreven over het onderwijs maar kennelijk kan hij de brieven niet lezen. Deze man heeft nooit een antwoord gegeven op mijn brieven.
Heer Jamoolodin: Zou ik enkele keren spreken alleen heeft heer Jamaloodin niet eenmaal zijn belofte nagekomen. Hij is kennelijk bang om de gegevens van de kerk vrij te geven.
Heer Osepa: Kun je schrijven maar zoals de andere ministers; er zal NOOIT een antwoord komen op je brieven.
Heer Wiels: Een grote schreeuwer en zou zelfs mijn huis beschermen als ze me weer zouden bedreigen. Heer Wiels weet alleen niet waar ik woon!

Is het dan nog vreemd dat onze bevolking en onze jeugd zegt:
Wat zij kunnen, kunnen wij ook!
Dit is toch het voorbeeld wat we krijgen?

5 reacties op “Ingezonden: Hoe is het gekomen?”

  1. Geachte heer Baselmans. Ik neem aan dat jij die gezegde van toen nog kende, toen de ministers van Curacao vroeger op Bonaire verhaal gingen bij minister Toon Abrahams hoorde ze altijd. Toon was er nooit. Waar is Toon dan. Dan hoorde je. Ton ta afo, tonto afo, tonto afo tonto afo. Dat was het antwoord. Veel plezier.

  2. Sinds ik in Nederland woon, weet ik niet anders dan dat je een burgemeester, wethouder, gedeputeerden van de provinciale staten of andere notabelen niet of nauwelijks te spreken krijgt.
    Wat zij op Korsow moeten leren doen is zoals hier in Nederland. De overheid stuurt hem een brief terug met volgnummer en al, dat zijn brief is ontvangen en dat hij binnen drie weken een antwoord krijgt op zijn schrijven. Na drie weken laat die overheid niets van zich horen. Als jezelf initiatief neemt en belt met de overheid dan moet je eerst in de wacht in de lefonische file.. Dan krijg je te horen dat de desbetreffende ambtenaar ziek is of met name in deze periode met vacantie is. Uiteraard hij is de enige die deze zaken behandeld. Na deze ervaring vraag je af wat denkt de heer Baselman dat er nu op ex- koloniale Korsow uitzondering voor hem moet worden gemaakt? De tijd dat toen de makambas schreewden en wij in de houdeing sprongen is helaas voorbij. Een goede raad kom je frustraties maar hier in Limburg afreageren. Een ding is zeker genezen van je Don Q acties is gegarandeerd!.Oh, met een beetje geluk zal men je vragen of je denkt dat de burgemeester, wethouder minister, deputee tijd heeft om met je praten. Normaalhier in Nederland.

  3. Ja, hoe is het gekomen?
    Wanneer de bel gaat bij de autoriteiten en zij vragen, wie is aan de deur, dan is het eentonig antwoord van de portier:”Zijne excellentie de Heer John Baselmans hij wil als burger weten………..
    Voor iedereen moet het duidelijk zijn, ook voor de Heer Baselmans zelf, dat zijn grapjes voor één keer goed kunnen goed zijn, voor de rest behoort hij als een stinkdier afgehouden te worden…..zo werkt democratie, een heel slecht kant ervan! In sommige landen wordt gewoon de hond losgelaten, in dat geval blijft men zeker af van de bel.

  4. Laten ze maar elke politici oppakken

  5. Je hebt een goede doorzettingsvermogen! Hadden de ministers dat maar….