CURAÇAO – Spraakmakend nieuws, een knallend evenement of sportief hoogstandje, soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Vandaag deelt Ace Suares zijn mening over ‘weldoeners’ op het eiland.
Ieder jaar komen er wel een paar gezinnen uit Nederland die zich geroepen voelen door God. Geroepen om alles achter te laten en goede dingen te doen voor de arme kindertjes op Curaçao. En soms gaat dat goed, zelfs jaren lang. En soms gaat dat ook goed fout, waardoor de arme kindertjes dan de dupe worden.

Zo was er een paar jaar geleden ook weer een fris geroepen gezin, dat hier wel even wat zieltjes zou gaan redden. Samenwerken met al aanwezige goeddoeners, dat zat er niet in, want men ging een eigen koers varen. En vooral belangrijk was daarbij dat de arme kindertjes niet tijdelijk opgevangen werden, maar een permanent huis zouden krijgen bij onze lieve Heer en Dame. Maar na een paar jaar tropenzon was toch niet alles zo mooi als het leek. De meegebrachte eigen niet-arme kindertjes konden de aandacht van Pa en Ma niet missen, en zelfs al gingen ze naar peperdure scholen, ze konden hun draai niet vinden. Dus de knoop werd doorgehakt en wat God geroepen had werd even snel weer herroepen. Zo gaat dat op Curaçao!

Maar wat nu te doen met de arme kindertjes, die beloofd was dat ze voor altijd bij hun nieuwe, rijke papa en mama mochten blijven? U gelooft het niet: Eentje mag er mee, en de andere, die al wat ouder is, moet maar hier blijven. De reden? ‘Ach, ‘t is tenslotte een echt natuurkind, die zou toch niet gedijen in het keurige modderland.’ (Nog nooit zo kwaad geweest om een racistische opmerking). En zo wordt een kind, dat een stabiele toekomst beloofd werd, teruggeworpen van een gezinssituatie naar een opvangsituatie.

Terug in Nederland krijgt iedereen te horen hoe slecht wij op Curaçao voor onze arme kindertjes zorgen, dat er veel tegenwerking was, en dat het eigenlijk onze eigen schuld is dat deze weldoeners er genoeg van kregen. En het gekke is, de door God geroepenen zijn er ook nog niet armer van geworden, want met een vlotte babbel en ‘we doen het voor de kinderen’ krijg je van alles los – van zwemles tot een auto. Christenen en andere goedbedoelende egoïsten, willen jullie de volgende keer eerst even over gloeiende kolen lopen, zodat we weten of je echt een roeping hebt?

Wil jij iets delen met de wereld? Mail je ingezonden brief naar: redactie@versgeperst.com

16 reacties op “Ingezonden: Kinderen de dupe”

  1. De manier waarop John zijn mening uit is waarschijnlijk de enige manier zodat idd deze inburgering doorbroken wordt. Vreselijk wat er allemaal gebeurt met kinderen.

    De dingen die ik op school heb gezien waren voor mij al tenenkrommend en dat is blijkbaar normaal want geen andere leerkracht die er wat van zegt.
    Waar is nou de grens eigenlijk. Je komt gewoon niet aan een kind!

    Mijn respect voor wat John doet!

  2. @Worstelaar; U stelt een professioneel jeugdbegeleider te zijn. Prima, maar lees nogmaals het stuk van John Baselmans en ga eens naar zijn site waar tientallen boeken van zijn hand zijn en zelfs een groot aantal gratis te donloaden. Lees die eerst eens. Vooral wil ik de nadruk leggen op “geboren voor een cent”.
    John Baselmans is uitermate kundig op het gebioed van kinderleed op vooral Curacao, hij breekt letterlijk muren af om de waarheid over het kinderleed aan de kaak te stellen. Maar de wijze dat u ageerd als zijnde, ik quote: “Denkt u nu werkelijk dat er op Curacao kinderen door pleegouders worden opgesloten,doodgehongerd en voor porno worden gebruikt? Denkt u dat het ergens toe leidt om Christelijke pleegouders op deze manier te stigmatiseren?” dan kan ik ronduit JA van de daken schreeuwen. Schijnbaar kent u de voormalige Antillen niet anders schreef U anders. Lang heeft het geduurd voor hier ogen open gingen. Vind U het zelf niet vreemd dat een meisje van 12 jaar ineens zwanger is, onderzoek wees uit dat de stiefvader de vader was. Een meisje van 14 jaar dat moord en brand schreeuw te zijn aangerand en verkracht dooor jongens uit otrabanda. Later bleek het verzonnen op 1 punt na. Het kind was door de oom verkracht en ontmaagd. Niemand mocht dit weten dus haar verhaal werd in scene gezet.

    Dit zijn maar een paar voorbeelden. Kinderen die geen brood krijgen naar school, want Pa moest klusje doen en had dus meer recht op brood.
    Het klusje was notabene bij een bysite.
    Pa en ma moeten blowen, dus de kinderen werden netje in de schuur gedumpt, men vergat alleen na ontwaken van die drugs dat de kinderen nog daar waren. Helaas 2 volle dagen.

    Ik kan nog lang doorgaan, maar hoop u te bereiken dat John al die gevallen, (behalve degenen die ik hier boven noemde) kent en bestrijd op een eiland waar ontucht en mishandeling schering en inslag zijn, verborgen achter de muren. We praten er niet over. Waarom????
    Omdat het zo ingeburgerd is dat het normaal lijkt.

  3. Black Lion, knap dat je zo open naar buiten komt en daarmee anderen de ogen probeert te openen. Dat er mensen zijn die het doel niet zien waarmee iemand bezig is maar persoonlijk belang achter zoekt geldt dit spreekwoord; Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten.
    In plaats dat we juist met zijn allen voor de kinderen op gaan komen, wordt het naar het persoonlijke gestuurd. Onkunde? Maar wel zeer duidelijk; GEEN belanstelling voor onze kinderen. Dankjewel voor jouw reactie BL

  4. het is ieder zijn manier van uiten! Het komt allemaal op hetzelfde neer het tegengaan van kinderleed. Als je professioneel bent dan kan je er doorheen kijken en er belangrijke punten oppakken! Erg jammer dat Worstelaar iets heeft tegen de persoon en niet naar de inhoud kijkt. Over de 82% kindermishandeling heeft gewoon in alle kranten gestaan en dat is niet uit de lucht gegrepen. Helaas leest de meerderheid van de bevolking geen kranten, zijn ze niet mee opgegroeid en een boek lezen al helemaal niet.

    Samenwerken lijkt me het belangrijkste maar door alle ego’s zoals bijvoorbeeld Worstelaar is het niet mogelijk.

  5. Beste Black Lion, allereerst wil ik u laten weten dat het niet mijn bedoeling is om kinderleed of kindermisbruik te ontkennen, in de doofpot te stoppen of wat dan ook. Ben als proffessioneel hulpverlener jaren lang betrokken geweest bij jeugdhulpverlening maar daar gaat het voor mij hier niet om.
    Het gaat mij om de manier en de stijl waarmee de heer Baselmans altijd op de voorgrond treed, deze stijl irriteert mij en neigt voor mij naar narcisme.
    Wilt u een voorbeeld? Quote heer Baselmans” De zogenaamde heilige gezinnen brengen nog meer schade aan onze lokale kinderen. Hersen spoelen in naam van god en op sluiten en verwaarlozen tot dat ze sterven ook in naam van een god. Praten we niet over die kinderen die voor porno gebruikt worden of misbruikt worden en net zo snel weer gedumpt worden.”
    Denkt u nu werkelijk dat er op Curacao kinderen door pleegouders worden opgesloten,doodgehongerd en voor porno worden gebruikt? Denkt u dat het ergens toe leidt om Christelijke pleegouders op deze manier te stigmatiseren?
    Als manier Baselmans daadwerkelijk begaan is met het lot van pleegkinderen zal hij een constructieve manier moeten vinden om dit aan de orde te stellen. De door hem gekozen manier van schromelijke overdrijving en generalisatie levert niets op.
    Zoals een ieder die de media op Curacao volgt kom ik de heer Baselmans vaak in deze rol tegen, niet gehinderd door enige vorm van inhoudelijke kennis en met een enorm ego strijdend tegen allerlei vormen van onrecht. De heer Baselmans was een perfect karaktertje geweest bij de vroegere shows van “van Kooten en de Bie” dan hadden we met z’n allen hartelijk kunnen lachen om de populistische wijze waarbij hij oorzaak en gevolg bij elkaar brengt. Het publiekelijk terechtstellen van “daders” kon bij van Kooten en de Bie wel, in het echte leven dienen we iets genuanceerder te zijn als we resultaten willen zien. Daarom opnieuw de vraag; gaat het hem om de aandacht of om de inhoud?

  6. @Worstelaa; Hmmm leuke pseudo, maar laten we pseudo voor wat het is.
    Kindeleed en kinder verdriet??
    Weet U wat dit is??
    Ik weet het vanaf mijn derde levensjaar tot mijn 18e jaar. 15 jaar tehuizen met 3 onderbrekingen van net 2 jaar totaal met pleeg gezinnen.
    Het 1e was zwaar hervomrd en nam mij in hun midden op omdat ze zelf geen kinderen konden krijgen. Wat bleek na een jaar, mijn pleegmoeder werd zwanger. Tja en wat doe je met onnodige balast, simpel die gooi je weg. Ik kon weer terug naar een tehuis. Pleeggezin 2 Ze waren de eerste maanden gek met mij, maar schijn bedriegd, ze hadden toch liever een meisje en ja ik was een jongen, dus dat paste toch niet. Weer terug naar een tehuis. Pleeggezin 3: ik voelde me thuis en genoot elke dag, tot ik mijn voeten voelde die zeiden dat ik een echte vader en moeder had, kun je je dat voorstellen na 14 jaar. De drang naar mijn vader werd te groot dat op zowel mijn als pleegouders verzoek ik naar mijn vader ging. Na 4 maanden kwam de grote teleurstelling. Mijn stiefmoeder was niet zo blij met mij.

    Kinderleed.

    Nu ben ik gehuwd en leef op curacao, weinig is er veranderd, ik voel dagelijks de pijn van een misbruikt kind. Misbruikt maar dan geestelijk en mentaal.
    Ik zorg samen met mijn vrouw voor 2 kleinkinderen, Maar elke dag vraag ik me soms af, HOE DOE IK DIT OF HOE DOE IK DAT.
    Ik had niemand die mij die dingen leerde. Nu moet ik het leren door schade en schande.
    Hier op curacao heb ik John Baselmans leren kennen en ben blij dat ik hem ken. Ik weet dat hij uit ervaring spreekt, een ervaring van jaren leed aanschouwen. Het verdriet dat hij daarvan heeft verwoord hij in zijn boeken. John is 1 van de weinigen die het zware leed van mij heeft gehoord dat ik met me mee draag. Maar ik kan U verzekeren Heer/Dame Worstelaar, dat de pijn die de kinderen krijgen te verduren een levenslange pijn is zonder medicijn. Wij die het kinderleed 10000 keer kennen hebben levenslang gekregen. Nu eindelijk zijn er mensen die het zwijgen doorbreken en wat zegt men nu: ach Joh, je zuigt het uit je duim of zoals U zegt:
    [quote] worstelaar, op 10-06-2011 om 22:50 schreef:
    Die Baselmans, als hij lekker kort door de bocht kan is hij op z’n best. Lekker generaliseren en ophitsen hier en daar een beetje overdrijven en voor je het weet heb je weer voldoende stof voor een nieuw boek. Misschien moeten ze die pathologische critici ook eens onderzoeken want die hebben vast ook heel veel te verbergen.[/qoute]
    Heeft U het leed mee gemaakt van zeer dichtbij, heeft u de pijn die wij misbruikte kinderen gevoelt.
    John heeft lef en opend beer putten, U probeert ze te sluiten.

  7. John Baselmans schreef: “De cijfers die we ondertussen hebben zijn onrustbarend . Een simpele middelbare school in Otrabanda spreekt over 82% kindermishandelingen in verschillende vormen alleen op hun school!”. Ik zou graag willen weten wat voor onderzoek dit is en wie die onderzoek heeft uitgevoerd. Was dit via enquete of hebben ze scholieren van een bepaald school persoonlijke vragen gesteld.

  8. Beste Baselmans, laten we de zaken gescheiden houden, ik sta geen enkel onderzoek naar kinderleed in de weg. Wel vind ik dat narcistische types zoals u de zaak geen goed doen. U vindt dat u overal een mening over moet hebben, dolfijnen, corruptie, de kerk, liefdadigheids stichtingen(MAI) enz enz. U onbescheiden mening ventileert u vervolgens op exhibitionische wijze waarbij ik mijzelf altijd afvraag wat vindt u nu belangrijker het feit dat uw hoofd weer in de krant staat of de inhoudelijke zaak?

  9. Wat ik zeer schandalig vind dat mensen op Curacao gewoon kinderen kunnen nemen en dan in een tehuis kunnen gooien en er zelf niet voor zorgen. Deze kinderen kunnen niet worden geadopteerd omdat de ouders hiervoor toestemming moeten geven en dat doen ze niet! Ze blijven liever doorfeesten en laten die kinderen gerust 18 jaar in een tehuis zitten. Ook de illegale kinderen die hier wonen mogen niet te wordne geadopteerd. Deze kinderen zijn illegaal (al hebben ze wel een antilliaanse ouder!) en hebben dus geen rechten maar kunnen makkelijk hier jaren en jaren wonen. Deze kinderen die soms worden verstoten door eigen ouders kunnen dus ook niet geadopteerd worden.

  10. Heer of mevrouw Worstelaar (want het is zo heerlijk om anoniem te schrijven)
    Het zijn gewoon vaststaande feiten. De cijfers die we ondertussen hebben zijn onrustbarend . Een simpele middelbare school in Otrabanda spreekt over 82% kindermishandelingen in verschillende vormen alleen op hun school! Kijk, we kunnen onze ogen sluiten en we kunnen net doen of er bij de vele instellingen niets gebeurd maar als u Worstelaar eens Kinderbescherming, Voogdijraad of Stichting tegen Kindermishandeling zou bellen dan kunt u daar uw inlichtingen krijgen. Het is zo heerlijk mensen belachelijk te maken. Kennelijk bent u jaloers dat er al 46 boeken van mijn hand zijn gekomen die veelal gratis te downloaden zijn. In sommige gevallen zijn er al over de 150.000 downloads geweest van een boek. Ja dat moeten vele schrijvers op dit eiland nog maar zien te halen! Helaas ben ik een open boek voor diegene die mij kennen en dat doet vele pijn kennelijk.

    Maar het gaat om kinderen en niet de frustratie van een anoniem persoon. Want gelukkig zijn er vele mensen die het leed wel zien en die willend zijn er aan te werken om zo voor onze kinderen een toekomst en een beter bestaan te gunnen. Maar helaas worden die teveel tegengewerkt door personen zoals u.

  11. Jammer dat het project niet mocht slagen. Waarschijnlijk teveel inmenging van derden die er anders over denken, maar zelfs niets positiefs kunnen toevoegen of bijdragen. Typisch.

  12. Die Baselmans, als hij lekker kort door de bocht kan is hij op z’n best. Lekker generaliseren en ophitsen hier en daar een beetje overdrijven en voor je het weet heb je weer voldoende stof voor een nieuw boek. Misschien moeten ze die pathologische critici ook eens onderzoeken want die hebben vast ook heel veel te verbergen.

  13. En sommige van zulke “kindjes” hebben geluk en mogen wel mee naar het modderland om vervolgens zwaar gefrustreerd (door stiefouders en identiteitscrisisen) terug te keren naar Curacao en met hun frustraties de maatschappij nog verder in problemen te brengen door hun modder-avontuur

  14. Onze kinderen worden gedumpt net als hun huisdieren. Hoe is het mogelijk dat er geen controle is op een ieder die met kinderen werkt, tehuizen/naschoolse opvang etc. etc en zeker niet te vergeten de kerkelijke instellingen. Net zoals de scholen/leerkrachten controle krijgen moeten ook deze gecontroleerd worden. Zomaar binnenvallen en niet van te voren afspreken dat je langs komt. Wanneer komt Mevr. Constantia eindelijk eens op voor onze kinderen?

  15. Ace er gebeurd zeer veel wat mis is op dit eiland met kinderen. Dit is nog maar een geval. De zogenaamde heilige gezinnen brengen nog meer schade aan onze lokale kinderen. Hersen spoelen in naam van god en op sluiten en verwaarlozen tot dat ze sterven ook in naam van een god. Praten we niet over die kinderen die voor porno gebruikt worden of misbruikt worden en net zo snel weer gedumpt worden. Het probleem is dat er geen controle is zeker niet bij die gelovige gezinnen of plaatsen op dit eiland. Hun kunnen niets fout doen want hun worden gesteund toch door een God? Al jaren smeek ik elke politieke leider eens gaan te controleren en schrijf ik kerken aan en niets doen onze leiders. Ook de mensen om deze gevallen durven geen aangifte te doen want wie valt nu een gelovige aan die meent god himself te zijn. We moeten iedereen die een ‘vreemd kind’ in huis heeft onder een zware controle zetten en er zal meer gekeken moeten worden naar het kind en niet wie de zogenaamde heilige zijn. Er is nog een lange weg te gaan en dan wij ouderen maar roepen dat de jeugd zo verdorven is en crimineel!! Wie doen dat? Wie zijn de ware schuldige?

  16. Nou zeg Ace, ik begrijp je reactie heel goed maar eerst zeg je kwaad te worden over een racistische opmerking en daarna noem je alle Christen egoïsten. Zo’n generaliserende flauwe opmerking trekt de aandacht weg bij waar het je werkelijk om gaat.