De-morgen250-375CURAÇAO – Felix Strategier bewondert Tip Marugg al sinds hij ooit, struinend over een Amsterdamse boekenmarkt, stuitte op ’De Morgen Loeit Weer Aan’. Dat was ruim twintig jaar geleden. Vrijdag speelde hij de voorstelling voor het eerst op Curaçaose bodem.

Een bittere man kijkt terug op zijn leven. Hij leidt een teruggetrokken bestaan achter honden die elkaar niet lusten, in de stilte van de nacht waar elk geluidje wordt gesmoord door een samenzang van krekels. Drank houdt hem op de been, want ’zonder alcohol kan een mens niet nadenken’. Maar in het alcoholische roes krijgen zijn toch al sombere gedachten ruim baan, blijkt ook. Het eiland gaat ten onder, het Zuid-Amerikaanse continent gaat ten onder en de hoofdpersoon zelf, bevangen door hallucinaties, wellicht ook. Zijn geladen pistool is op de achtergrond altijd aanwezig.

Eruditie
Maruggs ik-persoon koestert de stilte. Op de planken wordt dat anders ingevuld en is gitarist Joeri de Graaf een welkome muzikale aanvulling. Het stuk is bepaald geen blijspel, maar wordt mede dankzij De Graaf niet onnodig zwaar. Ook fijn: de eruditie van Marugg is feilloos overgebracht naar het toneelstuk. Strategier kan moeiteloos complete passages uit het boek voordragen.

Accent
Het enige punt van kritiek is zijn accent. Als in de monoloog van Maruggs ik-figuur iemand anders aan het woord komt, verbeeldt de acteur dat door een als Curaçaos bedoeld accent op te zetten. Hij komt echter uit bij een tongval die sterk lijkt op Afrikaans. Dat is jammer, want het ene gecreoliseerde Nederlands is het andere niet. Wellicht heeft het ermee te maken dat Strategier eerder een voorstelling maakte over de Zuid-Afrikaanse dichteres Ingrid Jonker.

Motoriek
Familieleden van de schrijver die Strategier twee jaar geleden zagen optreden in Nederland, herkenden de motoriek van Marugg in de bewegingen van de acteur. Voor wie de schrijver niet gekend heeft is dat niet te zeggen, maar wel dat Strategier overtuigt als welbespraakte dronkaard. Hij waggelt maar valt niet, ook niet als hij op een wankel stoeltje staat.

Landschap
Het relaas van de ik-figuur is een beetje zoals Marugg het landschap op het eiland beschrijft. Rommelig, maar adembenemend voor wie niet tegen al teveel ordentelijkheid kan. Tel daar een beklemmende sfeer bij op in een met ouderwetse woorden doorspekt taalgebruik (wie gebruikt nog het woord ’verdoken’?) en je komt ruimschoots aan je trekken.

Herhaling
De voorstelling wordt woensdag om 19.30 uur opnieuw opgevoerd in het Teatro Luna Blou. Een dag later is op dezelfde locatie een speciale avond opgedragen aan het oeuvre van Marugg. Jeroen Heuvel houdt een lezing ter inleiding. Daarna wordt de documentaire ”Niemand Goedenacht’ vertoond. Tot slot brengt zangeres Margareth Craneveldt (Happy Peanuts) de gedichten van Marugg ten gehore onder muzikale begeleiding van Stanley Betrian (gitaar) en Giovanni Maduro (piano).

www.versgeperst.com