• Facebook

  • Twitter

  • Left_Skyscraper_160x600

  • Validator w3.org

  • Large Skyscraper 01

  • Large Skyscraper 02

ingezondenCURAÇAO – Spraakmakend nieuws, knallend evenement of sportief hoogstandje? Soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Joseph Hart breekt een lans voor onderwijs voor kinderen uit achterstandswijken.

Volgens de wet is onderwijs tot achttien jaar verplicht. Hoe komt het dan dat er zoveel werkloze schoolverlaters zijn? Omdat er 8783 ongetrouwde moeders zijn; waarvan 30 procent het lager onderwijs niet heeft afgemaakt, die in verwaarloosde wijken wonen, zonder genoeg inkomen om schooltransport voor hun kinderen te betalen voor vervolgonderwijs buiten de wijk en ook niet genoeg om een schooluniform te kopen. Dit zijn bijkomende kosten die nauwelijks of niet door het inkomen, door middel van werk of sociale bijstand, gedekt kunnen worden.

Daar komt nog bij het minderwaardigheidsgevoel omdat de schoenen van het kind niet volgens de laatste mode zijn, en het haar niet past met wat nu de mode is, en omdat, tot overmaat van ramp, het kind niet in het bezit is van een mobieltje. Voor zo’n kind om toch naar school te gaan, betekent dit een enorme wilskracht van zijn/haar kant en een voorbeeldig doorzettingsvermogen van de moeder, die zich heel wel bewust is van het belang van onderwijs, en ten koste van een enorme opoffering. Zo’n gezin vertoont dan een voorbeeldige toewijding. Maar hoeveel van deze gezinnen zijn tot dit huzarenstuk in staat?

Hoe is het mogelijk dat er zoveel jongeren de school niet afmaken zonder dat de autoriteiten dit weten, of, indien men dit wel weet, zonder dat er maatregelen worden genomen om te garanderen dat de wet op verplicht onderwijs nageleefd wordt door alle kinderen. Als er geen controle is om het probleem op te lossen wordt op deze wijze ongelijkheid in de maatschappij geschapen! Het ligt niet aan gebrek aan boeken, want dit kan geregeld worden en tegen veel minder kosten, wanneer men diegenen laat betalen die wel een baan hebben, die wel een auto hebben en een Blackberry en een iPad, omdat zij wel kunnen betalen! Zij kunnen zelfs zorgen voor bijlessen, voor ballet, muzieklessen, voor een computer en iPad, enzovoorts. Het kind van de alleenstaande moeder in een verwaarloosde wijk heeft niet dezelfde kansen als degene die wel een baan heeft, een ruime woning in een goede buurt, enz.

Willen we met ons allen in rust en vrede leven, dan moet goed onderwijs voor elk kind beschikbaar zijn. Dit is wel degelijk mogelijk indien de overheid elke vorm van corruptie eruit gooit, wanneer belasting wel degelijk wordt geïnd en wanneer de overheidslasten worden verlaagd door middel van digitalisering van het overheidsapparaat, om zo van de disfunctionerende, politiek benoemde, arrogante en discriminerende ambtenaar verlost te worden. Alleen op deze wijze kan de overheid meer inkomsten genereren om haar democratische verplichtingen na te komen om elke burger gelijke kansen te bieden!

Wanneer elk kind de kans krijgt om een vak te leren, wanneer het probleem gezin en de verwaarloosde wijk de steun krijgen die ze verdienen volgens onze democratische wetten, wanneer de departementen van SOAW en Onderwijs en de overheid in het algemeen betere controle uitoefenen en een beleid voorstaan dat gericht is op het elimineren van middelmatigheid en bureaucratie en hierdoor schittert in doelmatigheid met een hart dat open staat voor onze naaste in moeilijkheden. Dan pas zullen er minder mensen in de gevangenis belanden tegen 300 gulden per dag per persoon ten koste van de gemeenschap.

Victor Hugo, de beroemde Franse schrijver en dichter, heeft ooit gezegd: ‘Wie een school opent, sluit een gevangenis’. Laten we dit uitgangspunt uitdragen!

4 reacties op “Ingezonden: Is ons onderwijs democratisch?”

  1. Beste Jopi

    Wat jij en iedereen graag zou willen staat hoog in het vaandel bij de Partido Soberano. Wend je tot hen en voer politieke actie. Ingezonden stukken helpen niks.
    Fred

  2. Kinderen opvoeden vroeger was iets normaal en vooral bescheiden. Het vereiste wel de nodige zorg en vooral de liefdevolle aandacht. Ouders voelden zich bekwaam en zeker als het om de opvoeding van hun kinderen gaat. Vooral een “evenwichtige” opvoeding was een sleutelfactor en zorgt dat alles goed gaat. Een goede opvoeding bepaald ongetwijfeld de toekomst van een kind. Let wel, achteraf kiest hij/zij wel voor zijn/haar eigen toekomst. Maar, de ouders hebben in ieder geval hun best gedaan. Tevredenheid in het leven met wat je had vroeger, speelde een onmisbare rol. In tegenstelling is het opvoeden van kinderen tegenwoordig veel en veel moeilijker en ingewikkelder geworden. Ouders voelen zich onbekwaam en onzeker.Veel ouders hebben behoefte aan hulp, net als iemand die orchideeën wil kweken advies nodig heeft van een expert. Uiteraard wil elke ouder de beste leiding. Maar ouders moeten niet vergeten dat voorbeeld en daad het beste onderwijs voor kinderen is. Als ouders hun kind(eren) specifieke instructies geven maar zelf in spraak en gedrag geen goed voorbeeld zijn, zal het kind al snel concluderen dat ze (ouders) hypocriet zijn. De woorden van de ouders zullen hun kracht verliezen. Als ouders hun kinderen bijvoorbeeld willen leren eerlijk te zijn, moeten ze zelf ook eerlijk zijn. Dit alles zijn ingrediënten voor een goede opvoeding. Als kinderen bijvoorbeeld geen zin hebben om naar school te gaan, spelen de ouders ook onder een hoedje mee. Zij bellen naar school en melden hun kind(eren) ziek. Het kind weet en kent de zwakheid van zijn ouders. Nog een andere hier al vermelde factor is het aanschaffen van wat een ander kind heeft. Zoals blackberry ¡pad, dure gymschoenen en kleren etc.etc. Maar ook ouders die toestemming geven dat hun zoontje met oorringen naar school komt, kaalgeschoren aan beide kanten van hun hoofd. Jonge meisjes die met make-up naar school gaan. Zo’n opvoeding is geen realistische patroon voor de opvoeding voor andere kinderen. Want een “juiste opvoeding” in de kinderjaren is een hoofdfactor in het vormen van de persoonlijkheid van een kind. Wil zo’n opvoeding succesvol zijn, dan moet deze natuurlijk worden uitgestippeld. Let nooit op de “moderne tijd”. Voed jouw kinderen goed op. Ouders moeten dus weten wat zij willen en wat ervoor nodig is om het te bereiken. Nóg een factor is: Tevredenheid. Tevredenheid is voor sommigen moeilijk te bereiken, en áls zij het bereiken, is het van korte duur. Iemand kan verblind raken door materialisme, en zijn tevredenheid kwijt raken. Ouders moeten ervoor zorgen dat materialistische kijk en handelwijze, hun tevredenheid niet aantast. Want vanzelfsprekend waait het over op hun kinderen. Wees tevreden met wat je hebt. Laat geen enkele omstandigheid afbreuk doen aan je ouders-kind-relatie. Als wij dit alles dus samenvatten komen wij tot één conclusie; een goede opvoeding, gecombineerd met een goede scholing/onderwijs, kunnen ouders hun kinderen klaarmaken, klaarstomen voor een heel fijne en succesvolle toekomst. En kunnen zij (kinderen) ook met succes het hoofd bieden aan minder aangename, onverwachte, vervelende, en zelfs moeilijke verrassingen.

  3. Wil je dat de overheid meer geld investeert, dan zal je er eerst voor moeten zorgen dat de belastinginkomsten toenemen. Welvaart/welzijn en belastingmoraal gaan hand-in-hand.

    Kijk naar de landen waar het welzijn, de zorg, openbare voorzieningen etc. op een hoog peil staan (bijv. in Scandinavië), en kijk dan naar de daar heersende belastingdruk. Die zijn navenant hoog. Je betaalt daar heel wat, maar je krijgt er ook heel wat voor terug, namelijk sociale cohesie.

    Je kan je beter eerst druk maken over het benutten van de mogelijkheden om de inkomsten van de overheid te vergroten inplaats van te dagdromen over het besteden van niet-aanwezig geld.

  4. Mooi gesproken. Nu samen uitvoeren.
    Ik heb makkelijk praten dat weet ik. Maar ik gun ieder kind opzet mooie Curaçao een opleiding.