ingezondenCURAÇAO – Spraakmakend nieuws, knallend evenement of sportief hoogstandje? Soms wil je als lezer zelf in de pen klimmen. Bij Versgeperst.com zijn ingezonden brieven welkom. Vandaag een stuk van Joseph Hart over het gebrek aan evaluatie op de werkvloer.

In een gesprek enkele dagen geleden kwam het onderwerp van arbeidsproductiviteit ter sprake. Er waren verschillende meningen, onder andere dat de Curaçaoënaar weinig productief zou zijn, dat hij geen initiatief neemt, enzovoorts. Het is normaal dat men generaliseert in een discussie. Maar het onderwerp is veel ingewikkelder wanneer we dit serieus bespreken.

Er zijn bedrijven waar onze mensen wel degelijk goed presteren. In het algemeen zijn dit bedrijven waar er een evaluatiesysteem voorhanden is; waar de werknemer heel goed op de hoogte is van wat en hoe er gewerkt moet worden en wat de voorwaarden zijn voor opslag.

Klaarblijkelijk is dit systeem niet algemeen in gebruik op Curaçao, zodat er meer arbeidsconflicten zijn dan nodig. Er moet een manier zijn om de werknemer een loon of salaris uit te keren op grond van zijn opleiding en ervaring in overeenstemming met de mate waarin hij presteert. Het is goed wanneer wij van andere culturen leren hoe productiviteit en service te optimaliseren, hoe kosten te beheersen, zodanig dat de hele gemeenschap er beter van wordt, op grond van wat elke individu in staat is te presteren.

Natuurlijk zijn er beroepen die moeilijk te evalueren zijn. Een goed voorbeeld is de leerkracht. Met welke aspecten moet je rekening houden in zijn beoordeling? De resultaten van zijn studenten? Zijn lesvoorbereiding? Het contact met de leerlingen of hoe de leerlingen zijn werk evalueren? Het is niet gemakkelijk, maar het is te doen! Ik had ooit een collega die vele jaren gewerkt had in Californië, waar zijn evaluatie de basis was voor opslag!

Het is moeilijk te aanvaarden dat je niet automatisch opslag krijgt, maar op grond van een evaluatie. We moeten hiermee gaan wennen. Maar dit is de enige manier om mensen aan te sporen zich meer in te zetten op werk en om de beloning te verantwoorden van diegene die zich voorbeeldig van zijn taak kwijt. Wedijver in arbeidsprestatie verhoogt productiviteit, zodat de individu de voldoening kan hebben beloond te worden voor zijn inzet.

Er moet een garantie zijn van een minimumloon voor alle werkkrachten, maar niet een automatische loonsverhoging elk jaar of elk twee jaar (ik heb het niet over indexering, omdat deze niet verbonden is met arbeidsprestatie). Opslag moet verbonden zijn aan werkprestatie, discipline en productiviteit. Een evaluatiesysteem vergemakkelijkt ook de ontslagprocedure.

Ik ben me er wel van bewust dat dit onderwerp controversieel is. Maar laten we eerlijk wezen. Als ik een investeerder ben die geld wil stoppen in de Curaçaose economie, wil ik de zekerheid hebben dat ik de prestatie van mijn werkkrachten kan regelen volgens de regels, op een rechtvaardige manier, zodat ik kan concurreren.

Als wij onze economie willen stimuleren, moeten we meer concurrerend zijn. En dit betekent niet dat we misbruik maken van de arbeider. Neen! Het betekent wel dat de werknemer productiever moet zijn, moet kunnen concurreren met zijn collega’s op werk en bijdraagt aan een hogere productiviteit van het bedrijf. En er zelf beter van wordt. Op deze wijze gaat Curaçao vooruit. Iets om verder over na te denken: Wie evalueert de werkgever en hoe?

2 reacties op “Ingezonden: ‘Evaluatie van arbeid is onmisbaar’”

  1. @ Er moet een manier zijn om de werknemer een loon of salaris uit te keren op grond van zijn opleiding en ervaring in overeenstemming met de mate waarin hij presteert.

    Are you kidding me. Begin eens bij de politiek, ambtenarij met als recent voorbeeld Mammaloe Wiels, want die geven het goede voorbeeld. Ze worden al licht tot zwaar overbetaald en probeer maar eens iets af te pakken en een staking is vlakbij.

  2. Jopi, elke werkgever die zijn werknemers aanspoort te presteren wordt licht gezien als een ‘shon’ oftewel slavendrijver. Je hebt gelijk hoor, met wat je zegt. Ik vind al je dromen over Korsou wel symphatiek, maar hoe zie jij dit gerealiseerd worden? Daar zit’em de kneep. Ik denk zelf dat er eerst lange tenen gesnoeid moeten worden en hoe moet je dat toch aanpakken? Ik zou het niet weten, eerlijk gezegd. Van Asjes hoeven we niets te verwachten…