Onze regering houdt wekelijks een persconferentie in Fort Amsterdam. Het behoort wekelijks te zijn, maar we zijn op Curaçao, dus het komt weleens voor dat het afgezegd wordt. De persconferentie van de Raad van Ministers is mijn favoriete persconferentie om bij te wonen en ik zal uitleggen waarom…

– Op het laatste moment afzeggen of de tijd aanpassen
We weten dat de persconferentie van de ministerraad elke donderdag om 14.00 uur op het programma staat, maar you have to be on your toes! De kans is groot dat er om 13.59 uur een mailtje wordt gestuurd om mee te delen dat de persconferentie niet doorgaat. Het kan ook dat de regering om 13.45 uur een ‘urgente’ mail stuurt en je vertelt dat de persconferentie om 13.30 uur is begonnen. Gelukkig heb ik een helikopter, waardoor deze last minute changes mij niet storen.

– Aangename collega-journalisten en -fotografen
De fotografen zijn een aparte groep. Ze lopen naar binnen, maken hun foto’s, pakken het persberichtje en gaan weg. Nou, je hoopt dat ze direct weggaan. Meestal blijven ze rondhangen, iets eten en drinken en keihard door alles heen praten. Best leuk is dat, vooral wanneer de premier iets belangrijks aan het vertellen is. Maar ja, het zijn niet alleen de fotografen die storend kunnen zijn. Sommige journalisten zijn ook redelijk ‘aanwezig’. Vooral diegenen die zich liever * kuch * ‘verslaggever’ noemen.

– Andere grappige/ironische/rare momenten
Minister Constancia heeft al weken last van de griep. Het is dan erg ironisch wanneer ze bij de persconferentie vertelt over artsen, wachtlijsten bij specialisten en over natuurgeneesmiddelen. Onze Gezondheidsminister, met een griep die niet beter wordt.

Alanis Morissette: “Isn’t it ironic…Don’t you think… It’s like raaaaaiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiinnnnnnn…”
Dave: “Bedankt Alanis.”
Dave: “Yes, it was an easy joke. I went there…”

Mijn favoriete persconferentiemoment allertijden is van enkele maanden geleden toen premier Gerrit Schotte vertelde over de Veiligheidsdienst en de zaak Edsel Gumbs. Schotte was boos. Erg boos. Je zou denken dat Gumbs naar zijn huis was gekomen en zijn hond een trap had gegeven. Schotte was bijna aan het schreeuwen. Iedereen was bang. Ik was bang. De zaal was ijzig stil terwijl Schotte aan het tieren was. Zelfs de fotografen waren gaan zitten om naar Schotte te luisteren. Now THAT’S when you know that things are good, als zelfs de fotografen opletten…

Laatst kwam minister Norman Girigorie niet opdagen. Niemand wist waarom. Minister René Rosalia wilde niet praten over Omayra Leeflang en Kas di Kultura. Schotte en minister Piet Hein Donner wilden niks te maken hebben met vragen over de screening. Zo gaat het hier, er is een persconferentie maar haal het niet in je hoofd om pittige vragen te stellen. Journalisten moeten gewoon lief op een stoel zitten en niks zeggen.

Volgende week staat er weer een persconferentie op het programma. Wie weet wat er dan zal gebeuren. Misschien is minister Constancia eindelijk beter. Misschien komt Girigorie wel opdagen. Misschien kan Schotte boos worden op een verslaggever. Misschien kan minister Charles Cooper ons weer vertellen hoeveel geld er is uitgegeven aan de ‘fiesta di lus’. Dat had namelijk meer prioriteit dan die kraters, uhm, wegen waarop wij rijden.

www.versgeperst.com