• Recente reacties

    • Facebook

    • Twitter

    • Validator w3.org

    Ongeveer twee maanden geleden heb ik een column geschreven over het asfalteren van de Carawaraweg en de Mamayaweg. Omdat ik 43 keer per week een lekke band had, was ik erg blij om te zien dat de straten vernieuwd werden. Maar mijn blijdschap duurde niet lang. De Mamayaweg heeft alweer gaten.

    Laat het even inzinken. Beide straten zijn maar voor de helft geasfalteerd, maar er zitten al gaten in het gedeelte van de Mamayaweg dat vorige maand was afgemaakt. Inderdaad, het is even absurd als een minipony die polsstokspringt. Of als een dwerg die een gek kapsel heeft. Redelijk absurd dus…

    Ik reed een paar dagen geleden op de Gosieweg, op het gedeelte dat vorige maand ook helemaal werd vernieuwd. Het had even geregend en de straat was bijna vol met water. Ja, de splinternieuwe Gosieweg, net weer toegankelijk voor auto’s en al vol met water na een paar druppels regen. Het was zo absurd dat die dwerg en die minipony ruzie met elkaar kregen.

    Nou ja, dat komt ervan als je slechte infrastructuur hebt, een overheid die maar niet ingrijpt en 4023345346 milimeter regen die per dag naar beneden komt. Thuis bij mij wordt het met de dag erger. De voortuin bestaat niet meer, een stuk van het dak lijkt naar beneden te komen, er is ergens kortsluiting en het gat bij het achterhek heeft zijn eigen zwaartekracht.

    Terwijl ik deze column aan het typen ben, is de zon wel aan het schijnen. Misschien kunnen de mannen weer aan de slag en de gaten van de Mamayaweg vullen. Misschien kunnen ze de Carawaraweg wel afmaken.  Ik denk dat ik in de tuin ga spelen en even ga genieten van de zon. Hmmm, misschien willen die minipony en die dwerg ook meedoen…

    www.versgeperst.com