Pascal TurpijnNu Oranje weer het dagelijks beeld beheerst, valt mij ook hier de oud-Nederlandse gewoonte van het klagen op. We zijn doorgedrongen tot de kwartfinales! Jahoo zou je denken. Maar nee, van alle kanten komt de weeklank over het spel, want dat moet mooi zijn.

Dat we dit massaal doen bij voetbal, a lá. Maar waarom is dit ook nodig bij alle mogelijke dingen in het leven. Is het niet al mooi dat je in een land als Nederland geboren wordt waar de enige beperking die je hebt, jij zelf bent? Iedereen kan studeren, een leven opbouwen en zo ver daarin gaan als men kan. We worden niet beperkt door oorlog, natuurgeweld of armoede. En dan is er ook nog een klein groepje dat op een mooi tropisch eiland gaat wonen en zijn kansen beproeft onder een  mooi zonnetje bij een blauwe zee.

Ik hoor de commentaren alweer dat er in Nederland echt wel armoede is. Nu heb ik hier op Curaçao en vele andere plekken in de wereld armoede gezien. En dat valt mijns inziens niet te vergelijken met het selecte groepje in Nederland dat maar wat graag een lening bij ene D.S. afsloot en nu de afbetalingen niet meer kan opbrengen.

Ik vind geboren zijn in Nederland en mijn leven wat daaruit voortgekomen is zo’n zegen, dat ik het klagen heb afgeleerd. Ik doe het niet meer, ik vind het een belediging voor mensen die het echt slecht hebben. Het voelt ook onprettig. Waarom de slechte dingen ergens in zien of alle omstandigheden om je heen altijd de schuld geven. Als je het mooie in de dingen om je heen ziet, is dat toch een prettiger gevoel dan alleen de slechte kant ergens van zien. Om een mooi citaat te gebruiken: “I don’t believe in circumstances. The people who get on in this world are the people who get up and look for the circumstances they want, and if they can’t find them, create them.”

Ik sta dus vrijdag weer  lekker in het zonnetje naar een fijne voetbalwedstrijd te kijken. Als ze winnen ben ik onverdeeld blij, als ze verliezen ga ik weer aan het werk. Met een glimlach, want zo mooi is het leven.

2 reacties op “Positiviteit”

  1. Wel eens prettig een stukje te lezen wat ik geschreven zou kunnen hebben!
    100% mee eens dus.

  2. “…dat ik het klagen heb afgeleerd. Ik doe het niet meer…”

    Ik vind je stukje anders behoorlijk dicht in de buurt komen bij een klacht.