curacao nieuws column ralph doestIk kwam laatst een oude man tegen. Althans, ik dacht dat ik hem alleen tegenkwam. Maar nu ik er goed over nadenk, besef ik dat ik hem ook vaak zie.

Een gedistingeerde, ouder wordende man. Een open gezicht met vriendelijke en onderzoekende ogen. Hij oogt nog jong, maar zoals vaker met mannen uit het Caribisch gebied, is het moeilijk om zijn echte leeftijd te schatten. Hij staart mij altijd zwijgend aan. Zegt nooit iets. Ik ben gefascineerd door zijn blik, die vertrouwde ogen. Wie is hij? Wat doet hij hier?

Afbrokkeling der Antillianen
‘Vroeger werd hardop gefluisterd dat Antillianen lui zijn. Alsof het een collectieve ziekte was die heerste onder de verschillende eilandbewoners. Ik heb nog nooit een Antilliaan ontmoet. Wel Arubanen, Bonairianen, Curaçaoënaren, Sint-Maartenaren, Sabanen, Sint-Eustatianen. We waren tot de afbrokkeling van Aruba in 1986 gezamenlijk onderdeel van het land der Nederlandse Antillen. Geketend aan elkaar door de geschiedenis.’

10-10-10
‘Nu ik de kranten in Nederland lees, begrijp ik heel goed dat Antilliaan synoniem is voor ‘Curaçaoënaar’. Ben benieuwd hoe we in de Nederlandse kranten vermeld gaan worden na 10-10-10. Voor de sportverslaggevers verandert er gelukkig weinig; we blijven gewoon Nederlanders. De misdaadverslaggevers zullen wel moeten opletten dat Curaçaoënaar goed geschreven wordt.’

Maatpakken
‘Tsja… De voorbereidingen zijn begonnen om de resterende ketenen te vervangen door iets anders, door iets wat comfortabeler zal zijn. Lekker zittende maatpakken, denk ik. Maatpakken, samengesteld uit een wirwar van Hollandse rechten en “verworvenheden”, bijeengehouden door naaigaren van Antilliaanse zeebodem. Maar bij gebrek aan de benodigde naaigaren volstaan voorlopig oer-Hollandse veiligheidsspelden.
Nu hopen dat de kleermakers voldoende stof hebben, in de juiste kleuren. Vrolijke kleuren die passen in het Caribisch gebied. En nog een goed advies aan de kleermakers… niet teveel wit, dat doet pijn aan de ogen, en maak de mouwen niet te lang. Want voor dat je het weet hebben we mooie, op maat gemaakte dwangbuizen.’

Licht uit
Ons samenzijn eindigt meestal op het moment dat ik het licht uitdoe en naar mijn werkkamer loop om nog wat af te maken. Het is midden in de nacht. Het houdt nooit op. Er is altijd wel iets af te maken, uit te werken of voor te bereiden. Comes with the job, denk ik. Of misschien ben ik te lui om op zoek te gaan naar een andere job.

Ralph

2 reacties op “Antilliaan in maatpak”

  1. Beste Danae,

    Hier is dan je reactie die jij creert. Ik ben het zeker met je eens dat Versgeperst een frisse website is met de verste nieuwtjes. Maar de colums die geschreven worden passen daar zeker ook bij. Zoals ik het zie steekt Ralph onderwerpen die allang gaande zijn in een nieuw jasje. Hij had bijvoorbeeld ook over het onderwerp “vulkaan” en colum kunnen schrijven. Persoonlijk ben ik daar allang klaar mee en is dat oud nieuws. Over de ministers en de “overheid” hoef je al niks meer over te schrijven want dat is toch allemaal hetzelfde. Daar kan je niet eens een nieuw jasje van maken.

    Maar gelukkig zijn de smaken nog altijd verschillend en dat zal altijd zo blijven.

    Vriendelijke groet,

    Ralph (Niet de culumnist)

  2. Beste redactie,

    Ik vind Versgeperst over het algemeen een frisse website voor de nieuwste nieuwtjes….. Echter ik moet wel zeggen dat alle colums dat er tot nu toe op de site gekomen zijn, erg saai zijn en ze lokken geen discussie met anderen uit. Ik verwacht van de Amigoe en het Algemeen Dagblad zulke saaie columns. Van versgeperst had ik toch levendigere, frissere en modernere themas verwacht….
    Keep up the good work…

    Danae