Onlangs heb ik het eiland achttien dagen achtergelaten voor een vakantie in Amerika. Onderdeel van die vakantie was een bezoek aan Disney’s Magic Kingdom. Bij de entree van het park stond een quote van Walt Disney: ‘I wanted to create a world where people forget their own world.’ En dat is precies wat ik deed.

De wereld op Curaçao is de afgelopen tijd in rep en roer. En de media is een platform geworden voor groepen en personen om elkaar in een kwaad daglicht te zetten. Aangezien ik onderdeel ben van de media vond ik het wel fijn om even een ‘break’ te nemen.

In de verschillende Disney pretparken vergat ik inderdaad mijn eigen wereld en al de conflicten die spelen op Curaçao. Maar terug op het eiland viel ik gelijk met mijn neus in de boter.

Nadat mijn collega’s mij bijpraatten over de laatste ontwikkelingen op het eiland, stond het volgende verbijsterende feit voor de deur. De pijlen zijn sinds deze week onverwachts gericht op de media. Dat de politiek nou roept dat de journalistiek niet onafhankelijk is, dat is oud nieuws. Maar dat er een lijst wordt gemaakt van bedrijven en adverteerders van een bepaald radiostation met een oproep om deze te boycotten…daarmee komt in mijn boekje toch de persvrijheid in het geding.

Wat mij nog meer zorgen baart, is dat er een vergelijking wordt gemaakt met de pers in Venezuela, ‘want die maakt ook lijsten van bedrijven en instanties die de (vrije) pers steunen’….
Dat kan best zo zijn, maar Venezuela is ook het land waar de staatstelevisie overheerst en de president ‘any time’ de programmering kan stoppen en zijn eigen zendtijd opeist.

Venezuela is ook het land waar de vergunningen van televisiezenders die kritisch zijn over de regering niet worden verlengd en waar de directeuren van deze zenders worden opgepakt. Dit land lijkt mij niet het beste voorbeeld om aan te halen.

Misschien dat er in de toekomst een nieuw sprookjespretpark komt: De Wondere Wereld van de Persvrijheid. Een park waar bezoekers zorgeloos artikelen kunnen schrijven, programma’s kunnen uitzenden en mensen interviewen die niet vrezen voor een regering. Met shows over vroeger waarin de journalistiek nog vrij en onbezorgd was.

De journalistiek moet vrij zijn om haar waakhondfunctie uit te voeren of het nou gaat om de overheid, bedrijven of instanties. Daarnaast moet de journalistiek rectificeren als ze buiten hun boekje gaan. Maar dat kan via een juridische manier afgedwongen worden. Een zekere politicus heeft daar geen boycot voor nodig.

7 reacties op “Wondere wereld van persvrijheid”

  1. goed stuk Leonie!
    Leuk idee dat vrij-pers-park. hoop dat het niet nodig zal zijn.

  2. sterk onderwerp en sterke column
    niemand mag aan onze vrijheid van meningsuiting komen!!

  3. AMEN!!!

  4. Heel goed (en netjes) geschreven! Een mooie stem van rede na al dat geschreeuw van de laatste tijd…

  5. Je bent van het ene pretpark in het andere pretpark beland.

  6. @Leoni; dank voor het aankaarten van dit onderwerp. Zeer zeker ben ik blij dat je er over schrijft en naar buiten brengt. De media is gericht op verslageving en daar moet men een vrije menings uiting in hebben. Dat is ons recht. Net zoals Wiels vind dat hij recht heeft om jan en alleman te beschuldigen en dit openbaar te maken. Zo hebben wij het recht onze mening te geven en te uiten.
    Dit stukje van je gaat zeer zeker naar de Knipsel Krant.

  7. Aan persvrijheid mag men niet tornen. Dit is verbonden aan het internationale recht op vrijheid van meningsuiting! Ik hoop het pretpark van Persvrijheid niet te hoeven bezoeken…