‘Opdringerige vrouwen, gewillige mannen, arrogante stagiaires, lieve jongens, generaliserende journalisten…’ Herinneringen aan geliefde stapavondjes, diepzinnige gesprekken, mooie jurken en diepgaande interviews komen te boven na het lezen van de vele meningen van de Yu di Korsou.

Ik weet nog dat ik een aantal maanden geleden mijn verslag deed over de vrouwelijke stagiaire op het eiland. Ik vertelde over mijn vriendin wier zelfvertrouwen een boost kreeg na een weekje Curaçao. Ik vertelde over de Curaçaose man die er een kick van krijgt om de vrouw aan te spreken met ‘dushi’ en ‘schatje’ en op elke mogelijke plek dan ook.

Ik vertelde over de intelligentie en schoonheid van de Nederlandse stagiaire. Ik vertelde over het onbegrip gecombineerd met arrogantie van de Antilliaanse man. Ik vertelde over de onverschilligheid en onzekerheid van de Nederlandse mannelijke stagiaire. Het respect, de bewondering en de waardering van de Nederlandse man gaven mij simpelweg de voorkeur.

Ik ben er dankzij de lokale bevolking in deze laatste maanden van mijn stage achter gekomen dat ‘een Antilliaan die een praatje aanknoopt met een Nederlandse een versierpoging doet’. Ik ben er dankzij de Nederlandse stagiaires in deze laatste maanden van mijn stage achter gekomen dat ‘een Nederlander die een praatje aanknoopt met een Nederlandse een paar drankjes achter zijn kiezen heeft’.

Hoe langer ik op het eiland ben, hoe meer ik de cultuurverschillen ga waarderen. Met de ervaringen van de afgelopen maanden die ik nu bezit, kan ik duidelijk stellen dat ik Curaçao een fantastisch eiland vind. Het heeft mij doen veranderen, in positief opzicht. Ik ben de reacties van de mannen gaan accepteren. Je eigen fouten en onvolkomenheden van je cultuur accepteren geeft meer respect dan je eigen volmaaktheid met hand en tand te verdedigen.  En de Nederlandse man? Die gun ik zijn biertje aan de bar…

4 reacties op “Accepteer de cultuurverschillen”

  1. Beste Letricia jij moet je niet vergissen hoor ik geloof dat het in de genen zit van mannen. Het maakt geen moer uit of die zijn biertje bij de bar pakt of open achter de vrouwen aanzit. Jimmy Hendrix zong het ook this is a mens world. Het maakt niks uit of ze zwart, geel, bruin of wit zijn ook niet of ze jonkheer, jonkvrouw,prins of koning, rijk of arm zijn. Jij eet toch niet iedere dag dat broodje kaas of lust jij ook een keertje pindakaas. Als de vrouwen mannen waren zouden hun ook hetzelde waren geweest. Als jij de bijbel mag geloven was de ellende begonnen vanaf het moment dat GOD Eva heeft geschapen voor de man en zei ga en vermenigvuldig. De man is altijd dat ene rib blijven missen. Zonder dat ene is hij onvolmaakt gebleven voor de rest van zijn leven. Zelfs Prins Bernhard lustte er pap van. Hij had ze overal op de wereld en pistte ook lekker langs de pot heen en vermenigvuldigde ook stiekem verder, toch. Dan kom ik tot de conclussie dat procentueel gezien het over grote meerderheid van mannen vreemd gaan. Ze zeggen varandering van spijs doet eten thuis lekkerder smakken. Dit is het verhaal van een man.

  2. Misschien was het wat leuker geweest wanneer je meer onderbouwing had gegeven over de stelling “Hoe langer ik op het eiland ben, hoe meer ik de cultuurverschillen ga waarderen”. Het zou meer inhoud geven aan je stukje.

  3. Accepteer cultuurverschillen binnen jezelf en leef ermee, dan zal jou wereld misschien veel mooier uitzien. Verander de wereld begin bij jezelf.

  4. Liever een man die zijn biertje bij de bar pakt dan 1 man die hele avond achter alle vrouwen aanzit!